تملکخواهی رضاشاه در مازندران؛ انگیزهها و روشها
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ و تمدن اسلامی، دانشگاه پیام نور
2 دکترای تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه خوارزمی
3 کارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی
doi
10.30473/lhst.2020.41744.2127چکیده
رضاشاه حدود شانزده سال در ایران سلطنت کرد (1304- 1320). در این دوران تغییراتی در سیستم مالکیت اراضی در برخی مناطق کشور، خصوصاً در مازندران پدید آمد و باعث شد تا بهتدریج رضاشاه علاوه بر مقام سلطنت در جایگاه بزرگ مالک نیز قرار گیرد. پژوهش حاضر در پی پاسخ به این سؤالات است که رضاشاه با چه انگیزهها و شیوههایی توانست املاک گستردهای را درمازندران به تصاحب خود درآورد؟ در مقام پاسخگویی به این سؤالات میتوان انگیزههای متعددی را برشمرد اما شاید بتوان مهمترین انگیزه را بهواسطة اهمّیت مالکیت زمین و طبقۀ ملاکین در مناسبات سیاسی ـ اجتماعی ایران و عدم بهرهمندی رضاشاه و خاندانش از این امتیاز جستجو نمود. همچنین تملکخواهی رضاشاه به شیوههای گوناگونی از جمله فروش خالصهجات، تعویض علاقجات، فروش املاک وقفی و ... در شمال ایران انجام میگرفت.
