تعهد افشای پیش قراردادی بیمهگذار در حقوق ایران و انگلیس
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد واحد ارومیه، آذربایجان غربی، ایران
2 گروه حقوق خصوصی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، آذربایجان شرقی، ایران
doi
10.22056/ijir.2020.02.07چکیده
هدف: هدف اساسی تحقیق این است که تعهد افشای بیمهگذار، مبنا و قلمرو آن را در مرحله پیش قراردادی در دو نظام حقوقی ایران و انگلیس مورد مطالعه قرار دهد.روش شناسی:روشی که در تحقیق به کار گرفته شده است روش توصیفی و تحلیلی است که در بستر مطالعه تطبیقی بین حقوق ایران و حقوق انگلیس خصوصاً قانون جدید بیمه انگلیس مصوب 2015 انجام شده است.یافتهها:در بیمه به عنوان یک قرارداد با حداکثر حسن نیت تعهدات متقابلی بر عهده طرفین خصوصاً بیمهگذار پیشبینی شده است. یکی از مهمترین تعهدات پیش قراردادی بیمهگذار تعهد به دادن اطلاعات است؛ بیمهگذار نه تنها باید از اظهار خلاف واقع امتناع ورزد، بلکه لازم است اطلاعات لازم و اساسی را در اختیار بیمهگر قرار دهد تا وی بتواند به اتخاذ تصمیم آگاهانه در پذیرش اصل ریسک و تعیین شرایط آن نائل شود. با این که در تعهد بیمهگذار مبنی بر افشای اطلاعات در مرحله پیش قراردادی اختلاف نظری نیست، لیکن در مقام عمل به خصوص در حقوق ایران در خصوص گستره این تعهد، مبنا و آثار آن اختلافاتی وجود دارد که باعث شده است فواید ضرورت افشای اطلاعات تقلیل یابد. بنابراین پیشنهاد میشود قانونگذار به صراحت در خصوص مبنا و گستره تعهد افشای پیش قراردادی بیمهگذار وضع قاعده کند. نتیجهگیری:ارائه دقیق اطلاعات پیش از انعقاد قرارداد میتواند به پیشبینیپذیری خطرات بیمهای و تعیین حق بیمه متناسب با آن از طرف بیمهگر کمک کند. لیکن این تعهد بیقید و شرط نیست و محدودیتهایی چون اعراض، عدم آگاهی و ... بر آن بار میشود و به لحاظ ضمانت اجرای حقوقی نیز نقض این تعهد میتواند حسب مورد به بطلان، فسخ و همچنین طرح دعوای مسئولیت مدنی منتهی شود.
