تقابل مدیریت ریسک بنگاه و اقتصاد نئوکلاسیک در شرکتهای بیمه با تمرکز بر بیمه درمان تکمیلی
نویسندگان
1 گروه پژوهشی عمومی بیمه، پژوهشکده بیمه، تهران، ایران
2 گروه اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3 گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه تهران، معاون فنی شرکت بیمه دی، تهران، ایران
4 گروه اقتصاد سلامت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2020.01.05چکیده
ﻫﺪف: این مقاله، نحوه تأثیر فرهنگ ریسک بر عملکرد مدیریت ریسک در شرکتهای بیمه ارائهکننده بیمه درمان تکمیلی را از دو منظر اقتصاد نئوکلاسیک و مدیریت ریسک بنگاه مورد بررسی قرار میدهد.روش ﺷﻨﺎﺳﯽ: فرایند سلسله مراتبی (AHP)ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: در این مقاله اصول دهگانه مدیریت ریسک و چهار فرهنگ مبتنی بر تئوری عقلانیت متکثر ارائه شد و عقاید و اصول اقتصاد نئوکلاسیک و مدیریت ریسک بنگاه برای شرکتهای بیمه ارائهکننده رشته بیمه درمان تکمیلی مورد بررسی قرار گرفت. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که اصول «مدیریت ریسک بنگاه» با وزن 1/62 درصد نسبت به «اقتصاد نئوکلاسیک» با وزن 9/37 بالاترین رتبه را نسبت به هدف کلی بدست آورده است. همچنین معیارهای «اشتهای ریسک» و «تفکیک اقدامات و مدیریت ریسک» در انتخاب مدیریت ریسک بنگاه بیشترین وزن را نسبت به دیگر معیارها کسب کردند.ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮی: براساس یافتههای پژوهش این نتیجه حاصل میشود که مبانی فرهنگ ریسک با اصول مدیریت ریسک بنگاه سازگارتر است ولی این بدان معنا نیست که اصول مدیریت ریسک بنگاه و اقتصاد نئوکلاسیک نمیتوانند به صورت همزمان در یک شرکت مورد استفاده کارا قرار گیرند. بلکه شرکتهای بیمه ترکیبی از این دو اصل را انتخاب میکنند. به عبارت دیگر شرکتهای بیمه ترکیب مختلفی از چهار رویکرد مبتنی بر تئوری عقلانیت متکثر را انتخاب میکنند. همچنین با توجه به اینکه نگرش بیمه مرکزی نسبت به راهبرد ریسک دارای اثراتی بر فرهنگ ریسک شرکتهای بیمه میباشد توصیه میشود بیمه مرکزی در این زمینه نگرش بهینهای را با توجه به شرایط و اقتضائات صنعت بیمه کشور اتخاذ کند.