ارائۀ مدلی از عوامل مؤثر در رویگردانی مشتریان به روش معادلات ساختاری و نظام استنتاج فازی (FIS)
نویسندگان
1 گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت، واحد تهرانمرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2019.04.05چکیده
هدف: ارائۀ مدل توسعهیافتهای از عوامل مؤثر در قصد رویگردانی مشتریان و نیات رفتاری آنان در صنعت بیمه به روش معادلات ساختاری و نظام استنتاج فازی.روششناسی: این مطالعه از نظر روش تحقیق در دستۀ مطالعات توصیفی-تحلیلی قرار دارد و جامعۀ آماری آن را مشتریان شرکتهای بیمه در استان البرز تشکیل میدهد. بهمنظور نمونهگیری، از فرمول کوکران بهره گرفته شده و بر این اساس، تعداد 386 مشتری (به روش نمونهگیری طبقهای – تصادفی) در حکم نمونه در مطالعۀ حاضر شرکت کردهاند. دادهها با پرسشنامههای استاندارد گردآوری شده و دادهها با دو رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری و نظام استنتاج فازی تجزیهوتحلیل شدهاند.یافتهها: یافتهها در بخش مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که مجموعۀ عوامل زمینهای در مدل نظری این پژوهش، میتوانند به میزان 8/91 و 2/77 درصد از تغییرات نیات رفتاری مشتریان و قصد رویگردانی مشتریان را تبیین کنند (R-Square= 0.918 – 0.772). همچنین نتایج بهدستآمده از نظام استنتاج فازی نشان داد که تأثیرات رضایت مشتریان و ریسکهای ادراکی در یکدیگر مخالف هم است.نتیجهگیری: در ریسکهای ادراکشده با مقدار متوسط به بالا، تغییرات نمرات رضایت مشتریان از مقدار عددی 1/0 به سمت عدد 1، در قصد رویگردانی مشتریان اثر کاهشی دارد. همچنین هزینۀ رویگردانی، در مقایسه با تصویر برند، تأثیر کمتری در دستیابی با نیات رفتاری مثبت در مشتریان دارد؛ تا حدی که با تحقق هزینۀ رویگردانی بالا، یعنی نمرات بالاتر از 8/0، فقط کافی است که تصویر از برند از مقدار 2/0 بیشتر باشد تا بتوان انتظار داشت که نیات رفتاری مثبت در مشتریان در حد بسیار مطلوبی محقق شود.