استفاده از رویکرد QFD فازی جهت شناسایی مهمترین مؤلفههای تابآوری سازمانی با تأکید بر اهمیت روشهای انتقال فناوری (موردمطالعه: شرکتهای سازنده یراقآلات خطوط انتقال نیرو)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 هییت علمی گروه مدیریت صنعتی دانشگاه سمنان
doi
10.22034/jtd.2022.698474چکیده
در جهان امروز سازمانها با تکانهها و اختلالاتی چون؛ تغییر در سطح انتظارات مشتریان، تغییرات فناوری، تحریمهای بینالمللی و کمبود منابع مواجه هستند که هم بر تابآوری سازمانی و هم بر انتخاب روشهای انتقال فناوری تأثیرگذار میباشند. ازاینرو این پژوهش باهدف شناسایی مهمترین مؤلفههای تابآوری سازمانی با توجه به اهمیت روشهای انتقال فناوری در شرکتهای طراح و سازنده یراقآلات خطوط انتقال نیرو انجامشده است. تحقیق حاضر تحقیقی کاربردی با متغیرهای کیفی با دادههای توصیفی پیمایشی و از منظر زمانی مقطعی است که با کمک ابزارهای گردآوری دادهها شامل مطالعات کتابخانهای، پرسشنامه و مصاحبه و با بهرهگیری از تکنیک گسترش عملکرد کیفیت با جامعه آماری متشکل از خبرگان و متخصصان صنعت و دانشگاه که بهصورت غیر تصادفی و با استفاده از روشهای قضاوتی-هدفمند و شبکهای انتخاب شدند، انجامشده است. در این پژوهش پس از شناسایی مهمترین عوامل تأثیرگذار بر انتخاب روش انتقال فناوری، رایجترین روشهای انتقال فناوری و مؤلفههای تابآوری سازمانی، روابط و میزان ارزش روشهای انتقال فناوری و مؤلفههای تابآوری سازمانی با استفاده از ماتریس خانه کیفیت، شناسایی و مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. طبق نتایج بهدستآمده «ضرورت تملک فناوری» مهمترین عامل تأثیرگذار در انتخاب روش انتقال فناوری، روش «مهندسی معکوس» بهینهترین روش انتقال فناوری و «اعتماد بین بازیگران» تأثیرگذارترین مؤلفه تابآوری سازمانی است.
