ملاک ناصب انگاری، احکام و آثار مترتب بر نصب در فقه امامیه
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه قرآن و حدیث قم، پردیس تهران
2 دانشیار دانشگاه شهید مطهری
doi
10.22067/fiqh.v0i0.45647چکیده
در ادبیات فقهی فقیهان امامیه در زمینه ملاک ناصبی، پنج قول مطرح شده است. این اقوال عبارتست از 1. تقدیم غیر علی بر علی (ع) 2. دشمنی ورزیدن با شیعیان علی (ع) 3. مطلق دشمنی با اهل بیت (ع) 4. اظهار دشمنی با اهل بیت (ع) 5. تدین به دشمنی با اهل بیت (ع). با امعان نظر در ادله مورد استناد در این نوشتار در مییابیم که ملاک ناصب انگاری هر انسان، اظهار دشمنی با اهل بیت (ع) و تدین به آن است. اگرچه از منظر مشهور فقیهان، بر نواصب احکام فراوانی چون کفر، نجاست و... مترتب میگردد اما با وجود احتمال اراده کفر آنان در مقابل ایمان در روایات، نمیتوان آنان را کافر اصطلاحی (کفر در مقابل اسلام) تلقی کرد و همچنین مراد از نجاست ناصبی، خباثت باطنی است.
