محاسبۀ حقبیمۀ نسبی یک سیستم نرخ گذاری شده بر اساس مدل پواسون آماسیده در دو نقطه
نویسندگان
1 گروه بیمسنجی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه بیمسنجی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه بیمسنجی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2019.02.01چکیده
هدف: یکی از مهمترین مسائلی است که شرکتهای بیمه با آن مواجه هستند تعیین حقبیمه عادلانه است. با توجه به اینکه سابقه عدم خسارت منجر به تخفیف در حقبیمه میشود لذا فرض میکنیم بیمهگذاران نوعی رفتار خاص در دو نقطۀ i و j ارائه میکنند. بهگونهای که به صورت معنیداری فراوانی دو نقطۀ i و j در مشاهدات زیاد است. هدف این مقاله برآورد حقبیمۀ نسبی در سیستم نرخگذاریشده تحت مدلهای پواسون آماسیده در این دو نقطه است.روششناسی: در این تحقیق برای مدلبندی اشتیاق برای پاداش از یک توزیع پواسون آماسیده در دو نقطه i و j استفاده شده است روش مورد استفاده یک روش تقریبی مبتنی بر روشهای بیزی برای برآوردگرهای باورمندی تحت دو تابع زیان مربع خطا و لاینکس است.یافتهها: نتایج عددی بهدستآمده حاکی از آن است که اگر از مدلهای پواسون آماسیده در دو نقطه استفاده کنیم، حقبیمۀ نسبی به طور معنیداری کاهش مییابد، که این امر در جذب مشتریان بیشتر تأثیر بهسزایی دارد. همچنین نشان داده شد که استفاده از تابع زیان لاینکس ایدۀ مناسبی برای کاهش حقبیمۀ نسبی مشتریان است.نتیجهگیری: در یک سیستم نرخگذاریشده از سوابق بیمهای یک بیمهگذار برای محاسبۀ حقبیمۀ عادلانه استفاده میشود. مسألهای که در این مقاله مورد تحقیق قرار گرفت مدلسازی اشتیاق بیمهگذاران برای دریافت تخفیف بر مبنای عدم گزارش خسارتهای کوچک است.نتایج مقاله حاضر نشان داد: (1) اگر پدیدۀ تمایل به پاداش مشتریان را با استفاده از مدلهای پواسون آماسیده مدلبندی کنیم، نرخ حقبیمۀ نسبی کاهش چشمگیری پیدا میکند؛ (2) برآوردگر حقبیمۀ نسبی تحت تابع زیان لاینکس کمتر از حقبیمۀ نسبی تحت تابع زیان مربع خطاست.با توجه به این که سیستم پاداش– جریمه مبتنی بر تعداد خسارتهاست نمیتواند یک سیستم عادلانه باشد بنابراین توصیه میشود از سیستمی استفاده شود که هر دو عامل تعداد و شدت خسارتها را در محاسبات دخیل کند.