«معرفی منصفانۀ» جایگزین «تعهد به افشا» در بیمههای تجاری
نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، واحد تهران مرکز دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه تهران، ایران
3 گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
4 گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2019.02.05چکیده
هدف: این نوشتار در پی این است تعهد بیمهگذار به «افشا» که اساسیترین تعهد وی است و این تعهد در قانون بیمه ایران و لایحه بیمه تجاری مقرر شده است را مورد نقد و بررسی قرار دهد و در نهایت پیشنهاداتی جهت اصلاح قانون بیمه و نیز توجه به این موضوع در «لایحه بیمه تجاری» را مورد تاکید قرار دهد.روش: روش مورد استفاده در این پژوهش روش توصیفی- تحلیلی با استفاده از ابزار کتابخانهای میباشد.یافتهها: امروزه تعهد به افشا از سوی بیمهگذار در حقوق بیمه مبانی اولیه خود را از دست داده است و نیازمند «تعدیل» یا نسخ است. در جهت تعدیل این تعهد، «تعهد به معرفی منصفانه» قابل طرح میباشد. «شیوه دومی» نیز برای اجرای تعهد به افشا قابل ارائه است و آن عبارت است از ارائه اطلاعات کافی از سوی بیمه گذار به بیمهگر است که توجه او به موضوعات مهم را برانگیزد تا چنانچه بیمهگر لازم دانست خود اطلاعات بیشتر را جویا شود و بیمهگر قادر نباشد به راحتی در مقابل بیمهگذار به دفاع عدم افشا متوسل شود.نتیجهگیری: در حقوق بیمۀ ایران تعهد بیمهگذار به افشا که در قانون بیمه 1316 مقرر شده است مشابه تعهد به افشا در قانون 1906 انگلیس میباشد. این تعهد امروزه از توجیهی که در زمان تصویب آن قوانین برخوردار بود، دیگر برخوردار نیست. از این رو ضرورت دارد این موضوع در «لایحۀ بیمۀ تجاری» که به منظور جایگزینی قانون بیمۀ ایران به مجلس شورای اسلامی ارائه شده است مورد پیشبینی و توجه قرار گیرد و تعهد مناسبتری همچون تعهد به معرفی منصفانه جانشین آن شود.
