شناسایی و رتبه بندی عوامل مرتبط با مشکلات سلامت روان در کارکنان مراقبت های بهداشتی درمانی از دیدگاه ذی النفعان و متخصصان
نویسندگان
doi
10.18502/jhsw.v16i1.21888چکیده
مقدمه: کارکنان مراقبت های بهداشتی-درمانی به دلیل عوامل استرس زای مرتبط با شغل، با میزان بالایی از افسردگی و اضطراب مواجه هستند که به رفاه آنها آسیب می رساند و کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار را به خطر می اندازد. این مطالعه با هدف ادغام شواهد و بینش های متخصص/ذینفعان برای شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر سلامت روان کارکنان مراقبت های بهداشتی، مداخلات هدفمندتر و تخصیص کارآمد منابع را امکان پذیر می سازد. روش کار: این مطالعه کیفی-رتبه بندی از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران بهداشت حرفه ای بیمارستان که به صورت هدفمند نمونه گیری شده بودند، برای شناسایی عوامل مؤثر بر سلامت روان کارکنان مراقبت های بهداشتی-درمانی استفاده کرد. مصاحبه ها ضبط، رونویسی و با استفاده از تحلیل محتوا در MAXQDA تا اشباع تجزیه و تحلیل شدند. سپس عوامل شناسایی شده توسط متخصصان روانشناسی صنعتی سازمانی و روانپزشکان با استفاده از یک نظرسنجی لیکرت پنج امتیازی رتبه بندی شدند. یافته ها: با دوازده مدیر بهداشت حرفه ای مصاحبه شد و 19 متخصص رتبه بندی را تکمیل کردند. 51 عامل در 19 زیرگروه و چهار سطح اصلی سیستم کاری شناسایی شد: فردی (14 عامل)، وظیفه و شغل (16)، سازمانی (12) و خارجی (9). در رتبه بندی، سابقه بیماری روانی مهم ترین عامل (میانگین ۴.۳۶) و کار با اتوماسیون کم اهمیت ترین عامل (۲.۸۴) ارزیابی شد؛ ۱۱ عامل امتیاز بالاتر از ۴ و بسیاری از عوامل امتیاز ۳.۵-۴ کسب کردند. نتیجه گیری: این مطالعه با استفاده از یک رویکرد مبتنی بر سیستم و نظرات ذینفعان، عوامل مؤثر بر سلامت روان کارکنان مراقبت های بهداشتی-درمانی را در چهار سطح فردی، وظیفه و شغل، سازمانی و خارجی شناسایی و اولویت بندی کرد و مداخلات هدف مندتر و مبتنی بر شواهد را امکان پذیر ساخت.