ارزیابی تاثیر مواجهه تنفسی با مواد شیمیایی بیمارستانی بر عملکرد ریوی و نشانگرهای خونی در کارکنان یک مرکز درمانی

نویسندگان
doi
10.18502/jhsw.v16i1.21894
چکیده

مقدمه: پرسنل بخش های مختلف بیمارستان به صورت اجتناب ناپذیر در معرض گازهای سمی از جمله BTEX، ایزوفلوران، فرمالدئید، نیتریک اسید و کلر قرار دارند. مواجهه مزمن با این ترکیبات می تواند خطر بروز بیماری های شغلی را افزایش دهد. بنابراین، این مطالعه با هدف ارزیابی تأثیر مواجهات شیمیایی بر پارامترهای ریوی و خونی در کارکنان بیمارستانی انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی در سال 1403 در یک بیمارستان در تهران با مشارکت 240 نفر انجام شد. از روش های استاندارد OSHA و NIOSH برای نمونه برداری، انتقال و آنالیز آزمایشگاهی استفاده شد. سوابق علائم تنفسی با پرسشنامه انجمن متخصصین ریه آمریکا (ATSQ) ثبت و ارزیابی گردید. همچنین، عملکرد ریه با تست اسپیرومتری ارزیابی شده و نمونه های خون برای بررسی فاکتورهای خونی جمع آوری گردید. یافته ها: سطح مواجهه با بنزن 3/0 پی پی ام، اتیل بنزن 12 پی پی ام، تولوئن ۹ پی پی ام، زایلن ۵۰ پی پی ام، نیتریک اسید 9/0 پی پی ام، ایزوفلوران 6/1 پی پی ام و کلر 06/ 0پی پی ام پایین تر از حد مجاز مواجهه شغلی بود. میانگین مواجهه ۸ ساعته پرسنل اتاق عمل و آزمایشگاه پاتولوژی با فرمالدهید 16/0 پی پی ام بوده و فراتر از حد مجاز توصیه شده ارزیابی گردید. تحلیل نتایج اسپیرومتری و فاکتورهای خونی نشان داد که بین شیوع علائم تنفسی و افزایش آنزیم های کبدی در کارکنان مواجهه یافته با فرمالدئید و ایزوفلوران ارتباط معناداری وجود دارد (05/p< 0). نتیجه گیری: شیوع علائم تنفسی و اختلالات آنزیم های کبدی در گروه مواجهه یافته با ایزوفلوران و فرمالدئید به طور معناداری بالاتر از گروه بدون مواجهه بود. تفاوت های قابل توجهی در تست های عملکرد ریوی و سطح آنزیم های کبدی در گروه مواجهه یافته مشاهده شد. توصیه می شود در راستای حفظ سلامت کارکنان اتاق عمل و آزمایشگاه های پاتولوژی از کنترل های مهندسی، مدیریت ایمنی شغلی و تجهیزات حفاظت فردی مناسب بویژه برای کاهش مواجهه با گازهای ایزوفلوران و فرمالدئید استفاده گردد.