تاثیر بازارگرایی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی یادگیریگرایی (مطالعه موردی: شرکتهای پگاه، مخابرات و پارسسوئیچ)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته بازاریابی، گروه مدیریت و حسابداری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت و حسابداری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22034/jtd.2022.254484چکیده
دستیابی به عملکرد بالاتر هدفی است که سازمانها برای رسیدن به آن، به اقدامات مختلفی روی میآورند. یادگیری سازمانی و بازارگرایی به عنوان ابزاری سودمند برای سازمانها معرفی شده تا به عملکرد مطلوب برسند. هدف این پژوهش تعیین تاثیر بازارگرایی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی یادگیریگرایی است. پژوهش کاربردی حاضر از نظر روش جمعآوری دادهها، توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش کارکنان شرکتهای پگاه، مخابرات، پارسسوئیچ بودند. با توجه به نمونهگیری اولیه و تعیین انحراف واریانس، با استفاده از فرمول کوکران، تعداد حجم نمونه آماری این پژوهش شامل 131 نفر از کارکنان به دست آمد که به روش نمونهگیری غیراحتمالی در دسترس به پرسشها پاسخ دادند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامهای مشتمل بر سه متغیر بازارگرایی، یادگیریگرایی و عملکرد سازمانی بود که پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ تمامیمتغیرها بیشتر از حداقل مقدار استاندارد (0/7) و روایی آن از طریق (AVE) بیش از 0/4 تایید شد. در این پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری و روش حداقل مربعات جزئی جهت آزمون فرضیات و برازش مدل استفاده شد. طبق یافتهها مقدار t-value تاثیر متغیرهای بازارگرایی و یادگیریگرایی بر عملکرد سازمانی به ترتیب با 7/802 و 9/521 و تاثیر بازارگرایی بر یادگیریگرایی با 6/107 تایید شد. نتایج نشان داد، بازارگرایی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی یادگیریگرایی تاثیر دارند. بنابراین سازمانهای بازارگرا از طریق یادگیری سازمانی و افزایش سطح دانش و آگاهی و مهارت کارکنان میتوانند عملکرد سازمانی خود را در بازار رقابتی ارتقاء دهند.