تحلیل ریسک حریق با استفاده از روش FSES در یکی از بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی قزوین

نویسندگان
doi
چکیده

مقدمه: بروز حریق در بیمارستان ها و مراکز درمانی به دلیل ناتوانی در حرکت اکثر بیماران، وجود تجهیزات گران قیمت در بیمارستان و نقش مهم بیمارستان در خدمت رسانی به مردم، می تواند منجر به ایجاد حوادث ناگوار و غیرقابل تحمل گردد. نداشتن و یا ضعف در مدیریت ریسک حریق می تواند برشدت رخداد حادثه بیفزاید. این مطالعه، به منظور ارزیابی سطح ایمنی حریق و ارائه ی راهکارهای کنترلی مناسب در یک مرکز آموزشی بهداشتی درمانی واقع در شهر قزوین انجام شد. روش کار: این مطالعه، با استفاده از جدیدترین ویرایش استاندارد NFPA۱۰۱A، ارزیابی ریسک حریق در هفت بخش از یک بیمارستان آموزشی در شهر قزوین در سال ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ انجام شد. در این مطالعه، محاسبه ی ضریب ریسک سکونت برای ساکنان هر ناحیه، بررسی پارامترهای ایمنی حریق و تعیین ضریب ریسک آن ها، محاسبه ی امتیاز کسب شده ی ناحیه ی تحت ارزیابی، تعیین حداقل امتیاز مورد نیاز در حیطه های مختلف ایمنی حریق و تعیین سطح ریسک حریق انجام گردید. یافته ها: در میان بخش های آی سی یو ۱ و ۲، سی سی یو ۱ و ۲، انبار مرکزی، انبار داروخانه و تأسیسات بیمارستان که برای ارزیابی ریسک حریق انتخاب شدند، کل ساختمان های آی سی یو ۱ و ۲، با نمره ی ایمنی کلی حریق ۲۱/۱ بهترین وضعیت و ساختمان تأسیسات با نمره ی ایمنی کلی حریق ۱۴/۵-، بدترین وضعیت را داشتند. نتیجه گیری: تأسیسات بیمارستان، پرریسک ترین بخش مورد مطالعه از دیدگاه حریق شناسایی شد. قرارگیری تجهیزات پرخطر در کنار یکدیگر و نبود برنامه ی مدون مدیریت ایمنی، از عوامل مؤثر در کسب نتایج این مطالعه بود. اهمیت تدوین یک برنامه در پاسخ به شرایط اضطراری به منظور پیشگیری و اطفای حریق در این ساختمان، ضرورت دارد.