آیا سیاست‌گذاری باعث کاهش کژگزینی در بیمۀ درمان بنگاه‌های کوچک می‌شود؟

نویسندگان

1 گروه اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران

2 شرکت بیمۀ آسیا، تهران، ایران

3 گروه اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران

4 گروه اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران

doi
10.22056/ijir.2019.01.02
چکیده

به موجب مادۀ 8 آیین‌نامۀ شمارۀ 74 بیمۀ تکمیلی درمان، که شرکت‌های بیمه از ابتدای سال ۱۳۹۰ ملزم به اجرای آن شدند، به شرکت‌های بیمه‌گر این امکان داده می‌شود که از گروه‌هایی با اعضای کمتر از ۵۰ نفر آزمایش و معاینۀ پزشکی به عمل آورند و با توجه به پرسشنامۀ سلامتی یا معاینات انجام‌شده، از بیمه‌کردن فرد یا افرادی از بنگاه و یا ارائۀ پوشش هزینۀ زایمان و بیماری‌هایی که سابقۀ قبلی دارند، خودداری کنند. هدف این تحقیق بررسی تأثیر این ماده بر میزان کژگزینی در بنگاه‌های کوچک، با استفاده از داده‌های ثبتی بیمه‌گذاران درمان گروهی یک شرکت‌ بیمه‌ای طی سال‌های 1390-1395 است. برای بررسی فرضیۀ تحقیق، که بیان می‌کند اجرای مادۀ 8 این آیین‌نامه باعث کاهش کژگزینی در بنگاه‌های کوچک می‌شود، از روش طراحی مطالعۀ ناپیوستگی رگرسیونی استفاده شده‌ است. نتایج این تحقیق حکایت از این دارند که اجرای این آیین‌نامه تأثیری بر کاهش کژگزینی در بنگاه‌های کوچک ندارد. به‌علاوه، اجرای این آیین‌نامه باعث ایجاد انگیزه در گروه‌های بیمه‌شده برای افزایش تعداد کارکنان متقاضی بیمه‌شان تا سطح نقطه آستانۀ (۵۰ نفر) می‌شود.