مروری بر مدلسازی توزیع گونه‌ای آبزیان و مهمترین روش‌های مورد استفاده در آن

نویسندگان
doi
10.22069/japu.2024.22419.1872
چکیده

شناخت کافی از الگوهای توزیع گونه‌ای آبزیان در اکوسیستم‌های آبی و تغییرات زمانی و مکانی آن‌ها در گذشته و همچنین پیش‌بینی آن‌ها در آینده یکی از مبانی اصلی مدیریت اکوسیستمی ذخایر این گونه‌ها محسوب می‌گردد. در طول دهه‌های گذشته ابداع و بکارگیری روش‌های مختلف آماری و طبقه‌بندی در مطالعات توزیع گونه‌ای بسیار مورد توجه بوده است. استفاده از رویکردهای مدلسازی در درک پیامدهای تغییرات شرایط محیطی بر نوسانات جمعیتی آبزیان و روابط احتمالی نهفته و همچنین تشخیص عوامل مهم اثرگذار بر آنها اطلاعات ارزشمندی را برای مدیران شیلاتی فراهم می‌سازد. در این مطالعه، مبانی مدلسازی توزیع گونه‌ای و استفاده از آن در بررسی‌های شیلاتی جمعیت‌های آبزیان به شکلی نسبتاً جامع مرور شده است. مهمترین تکنیک‌های توسعه یافته در این زمینه در قالب چهارچوب‌های روش‌شناختی مربوطه و نیز مزایا و معایب مرتبط با آنها در ارزیابی‌های توزیع گونه‌های ارزشمند آبزی بر اساس مطالعات صورت گرفته تشریح شده است. مباحث مطرح شده می‌تواند در ارتقای دانش کلی در دسترس در ارتباط با مباحث کاربردی مختلف مدلسازی توزیع گونه‌ای با اهمیت شیلاتی مفید باشد.