تأثیر تجاری شدن کشاورزی بر نظام مالکیّت زمین در دورۀ قاجار (مطالعۀ موردی: مازندران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام، دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین
2 دانشیار گروه تاریخ، همکار پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی
3 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه الزهرا
4 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
doi
چکیده
رشد سرمایهداری در ایران و وابستگی به بازار جهانی در قرن نوزدهم سبب شد تا حوزههای مختلف اقتصادی و اجتماعی کشور در این دوره تا حدودی متأثر از تحولات غرب و نظام جهانی باشد. این وابستگی بخش کشاورزی را نیز دستخوش تغییر کرد و به رشد کشاورزی تجاری منجر شد. در این پژوهش تلاش شده تا با روش توصیفی ـ تحلیلی و با تکیه بر نظریۀ توسعۀ وابسته و بهرهگیری از اسناد آرشیوی، به این پرسش پاسخ داده شود که رشد کشاورزی تجاری چه تأثیری بر نظام مالکیّت زمین در مازندران داشته است؟ پس از بررسی و تحلیل دادهها و اسناد، این نتیجه حاصل شد که رشد کشاورزی تجاری در ایران قرن نوزدهم سبب اهمیت یافتن زمین و سودآوری زمینداری و زراعت فرآوردههای پولی شد. این مسئله موجب گرایش طبقات غیرزمیندار جامعه، اعم از تاجران و دولتمردان و حتی اتباع خارجی به تملّک زمین و کشاورزی گردید. این افراد با خریداری اراضی متعدد، به طبقۀ ملّاک جامعه پیوستند و زمینۀ گسترش مالکیت خصوصی و مناسبات اربابی را فراهم آوردند. نیاز روزافزون به زمینهای زراعی و تمایل به گسترش املاک شخصی، سبب شد تا عدهای به اجارۀ اراضی و حتی تصرف عدوانی زمینهای کشاورزان و خردهمالکان محلی اقدام نمایند که این امر ضمن گسترش طبقۀ زمیندار جدید در مازندران، به بیزمین شدن بسیاری از کشاورزان بومی انجامید.