بررسی تاثیر ویژگیهای محیط مصنوع بر فعالیت بدنی و پیادهروی شهروندان در شهر مشهد
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، مرکز پژوهشی جغرافیایی و اجتماعی دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
doi
10.30495/jupm.2022.5503چکیده
با آشکارشدن تاثیرات روزافزون فعالیت بدنی و تحرک بر سلامت افراد و به طور خاص شهرنشینان، مطالعه ارتباط میان ویژگی-های محیط مصنوع شهری با فعالیت بدنی و تحرک شهروندان، مورد علاقه پژوهشگران متعددی قرار گرفته است. بر این اساس، هدف این پژوهش نیز، مطالعه تاثیر ویژگیهای محیط مصنوع شهری بر فعالیت بدنی و پیادهروی شهروندان در شهر مشهد میباشد. نوع پژوهش، توسعهای– کاربردی است و به لحاظ روششناسی، پژوهش در تقسیم بندی کلان در دسته تحقیقات توصیفی و در زیر مجموعه پژوهشهای موردی، پیمایشی و همبستگی قرار دارد. برای سنجش ویژگیهای محیط مصنوع از شاخصهای اختلاط کاربری اراضی، تراکم جمعیت و قابلیت پیادهمداری استفاده گردید. جامعه آماری شهروندان 25 سال به بالای شهر مشهد و نمونه آماری برابر با 1022 نفر از شهروندان در 16 محله شهر میباشد. نتایج نشان داد که نزدیک به نیمی از افراد عملاً در هیچ گونه فعالیت بدنی شرکت نداشتهاند و حدود 41 درصد نیز روزانه کمتر از نیم ساعت پیادهروی داشتهاند. در محلات مورد مطالعه، هیچ-گونه ارتباط معنی داری میان فعالیت بدنی و پیادهروی روزانه افراد با اختلاط کاربری اراضی وجود ندارد. همچنین میان تراکم جمعیت با شدت فعالیت بدنی (شارکی) رابطهی آماری معنیداری مشاهده نگردید، اما میان تراکم جمعیت با میزان پیاده روی روزانه افراد، رابطه معنیدار و معکوسی وجود دارد و نهایتاً، نتایج نشان داد که در محلات مورد بررسی میان قابلیت پیادهمداری با میزان پیاده روی روزانه افراد و فعالیت بدنی افراد بر مبنای شاخص شارکی رابطهی معنیداری وجود ندارد. با توجه به آنکه نتایج این پژوهش با یافتههای پژوهش لطفی و نیک پور و دیگران متفاوت میباشد، ضرورت مطالعات تجربی بیشتر در این خصوص ضروری میباشد.