فرسودگی شغلی و سلامت روان در کارکنان پشتیبانی بیمارستان های عمومی، تخصصی و فوق تخصصی صنعت نفت
نویسندگان
doi
چکیده
مقدمه: فرسودگی شغلی نوعی از فرسودگی روانی است که با فشارهای روانی یا استرس های مربوط به شغل و محیط کار توأم گشته و می تواند سلامت عمومی فرد را تحت تأثیر قرار دهد که بیشتر در شغل هایی که مرتبط با خدمات بهداشتی و اجتماعی است به وجود می آید. با توجه به مشکلات ویژه کارکنان بیمارستان ها به دلیل حساسیت بالای کاری، مطالعه حاضر به منظور شناسایی رابطه بین فرسودگی شغلی و سلامت روان در بین کارکنان پشتیبانی بیمارستان های عمومی، تخصصی و فوق تخصصی صنعت نفت کشور انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر توصیفی-تحلیلی از نوع همبستگی بود. 251 نفر از کارکنان پشتیبانی بیمارستان های شرکت نفت در شهرهای آبادان، اهواز، ماهشهر و تهران به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار مورداستفاده شامل چک لیست دموگرافیک، پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی اسپیرمن، U من-ویتنی و H کروسکال-والیس در سطح 05/0 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد که 45/5 درصد از مشارکت کنندگان در رده سنی 30-40 سال قرار داشتند و 49/5 درصد مشارکت کنندگان زن بودند. میانگین و انحراف معیار استاندارد سلامت روان و فرسودگی شغلی کارکنان پشتیبانی مراکز درمانی صنعت نفت به ترتیب 0/405±2/12 و 0/634±28/4 بود. بین فرسودگی شغلی با سلامت روان و سلامت روان با خستگی هیجانی و مسخ شخصیت و کفایت شخصی در کارکنان پشتیبانی در بیمارستان های عمومی، تخصصی و فوق تخصصی صنعت نفت کشور رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه، فرسودگی شغلی، سلامت روانی را تحت تأثیر قرار می دهد. فرسودگی شغل دو گروه جنسیتی مرد و زن را تحت تأثیر قرار می دهد. از یافته های این مطالعه می توان در برنامه ریزی پیشگیری، شناسایی گروه های در معرض خطر در محیط های کاری استفاده کرد.