ادبیات داستانی در مقابله با فراموشی پسااستعمار بررسی رمان جویندگان استخوان نوشته ی طاهر جاعوط

نویسندگان

1 استادیار گروه فرانسه، دانشکده زبان‌ها و ادبیات، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران

doi
10.22059/jor.2019.288410.1890
چکیده

ادبیات الجزایر که در زمان حکمرانی فرانسویان بر این کشور، وسیله‌ای بود برای مبارزه علیه استعمارگر، پس از استقلال، سمت و سوی دیگری یافت:  نویسندگان بسیاری از جستجوی هویت گم‌شده و چندپاره‌ی الجزایری و تداوم خشونت در این کشور نوشتند و عده‌ی زیادی از آنان از جمله طاهر جاعوط، نویسنده و روزنامه‌نگار، در این راه کشته شدند. دومین رمان جاعوط، جویندگان استخوان (1984)، به حضور بی‌امان و بی‌پایان خشونت در پسااستعمار می‌پردازد. مقاله‌ی پیش رو، با تحلیل جویندگان استخوان، درصدد بررسی رمان به عنوان ژانری ترکیبی و یادآور بخش‌های فراموش‌شده، دست‌کاری شده و نانوشته‌ی تاریخ است. این رمان با ترسیم جامعه‌ای تسلیم در برابر فساد، سودجویی و هژمونی خشونت­طلبان، از  فراموشی آرمانهایی می‌گوید که الجزایر برایشان جنگیده بود.