کنش زبانی، اجرا گری و محنت جنسیّت در پیگمالیون
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات انگلیسی، پردیس بین الملل کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد زبان های خارجی و زبان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/jor.2019.285554.1871چکیده
هر چند ممکن است تلاشهای جودیت باتلر در نمایاندن رنج و محنتِ جنسیت، شناسایی و شناساندن معنایِ هویتِ زنانه در کنار تردیدهای موجود هویتی تنانه تازه بنماید، با اینحال پیشینه ای بس دراز دارد. دردسرِ هویتی-جنسیّتی مورد توجّه وی آمیزه ای از رویکردهای زبانشناختی-فلسفی مبتننی بر مفاهیم پراگماتیک زبان است که مستقیماً برگرفته از فلسفه زبانِ مشهود در آرای جان آستین و جان سِرل در باب کُنش زبانی است. توجّه پساساختارگرایانه باتلر به هستی شناسی ونگاه معناشناختی او به کُنش زبانی واجراگری حال و هوای فمینیسم فرانسوی دارد. توجّه مقاله حاضر به رویکرد کنش زبانی، اجراگری جنسیّتی باتلر و بررّسی پراگماتیک آن در پیگمالیون اثرجورج برنارد شاو می باشد.