خوانشی نوین از فلسفۀ تاریخ انبیا: بررسی رمان کتاب دانیال بر اساس آرای میرچا الیاده
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدۀ زبانها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشآموختۀ دکتری زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدۀ زبانها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jor.2020.289691.1899چکیده
ای. ال. داکتارو خالق رمانهایی است که با نوسان میانِ تاریخ و داستان، پرسشهای بنیادینی در بابِ تاریخ و معنای آن مطرح میکنند. چون او در سنتِ تاریخمحورِ یهودی بالیده، تفسیرِ دیدگاهِ تاریخیاش اهمیت فراوانی در درک آثارش دارد و در میان رمانهایش، کتاب دانیال که صریحاً به مسئلۀ تاریخ میپردازد، بیش از همه میتواند در شناختِ فلسفۀ تاریخِ او یاریمان کند. در این مقاله با تکیه بر آرای میرچا الیاده و تفحص در میراثِ فکریِ پیامبرانِ بنیاسرائیل میکوشیم تا بینش تاریخیِ دانیال، قهرمان داستان، را تحلیل کنیم. با اقتباس از نظریۀ الیاده نشان میدهیم که خوانش نوینِ دانیال از سنتِ فکریِ انبیا، از رابطۀ دیالکتیکِ میانِ اندیشۀ تاریخمندِ نبوی و گسستگیِ تاریخیِ دیزنیلند، که موضوعِ بخشِ پایانیِ رمان است، زاده میشود و راهِ حلِ دانیال برای نجات از بیمعنایی، گفتمانِ تاریخیی است که نه بر چرخۀ تکرار الگوها و نه بر توالیِ رویدادهای بیمعنایِ تاریخِ ناقدسی، بلکه بر گسیختگی و عدمِ انسجامِ پاستیش استوار شده است.