الگوی خوشهبندی مشتریان بیمۀ عمر (مطالعۀ موردی: یک شرکت بیمهای)
نویسندگان
1 گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بینالمللی قشم، هرمزگان، ایران
2 گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بینالمللی قشم، هرمزگان، ایران
3 گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2018.02.03چکیده
این پژوهش به مطالعه در اطلاعات مشتریان بیمۀ عمر به منظور دستیابی به الگوی خوشهبندی برای ارائۀ خدمات میپردازد. از جامعۀ شرکتهای بیمۀ عمر، یک شرکت بیمهای با اندازۀ نمونۀ 1000 نفر که در سال 1392 اقدام به خرید بیمهنامۀ عمر کردهاند، انتخاب شد. با استفاده از مدلهای خوشهبندی دادهکاوی، عوامل مؤثر و روابط بین آنها مورد بررسی قرار گرفت و درنهایت، نتایج حاصل از مدلهای مختلف خوشهبندی با یکدیگر مقایسه شدند. با استفاده از نتایج بهدستآمده، شرکتهای بیمهای میتوانند مشتریان بیمۀ عمر را در دو گروه اصلی «مشتریان سودبخش» و «مشتریان دارای ریسک» طبقهبندی کنند و به هریک از گروهها، بستههای خدماتی متناسب ارائه دهند. بهعلاوه، متغیرهای جمعیتی همچون «جنسیت» و «سن» و متغیرهای بیمهای همچون «حقبیمۀ سالیانه» و «ضریب فوت در اثر حادثه» بهعنوان عوامل تأثیرگذار در شناسایی گروههای مشتریان هستند.
