اصلاحات ارضی ایران و پیامدهای منطقه‌ای آن (مطالعة موردی شورش خوانین بویراحمد در منطقة کهگیلویه و بویراحمد، از زمستان 1341 تا بهار 1342)

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز

2 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
چکیده

اجرای قانون اصلاحات ارضی در سال 1341، علی‌رغم نقائص فراوان، در نخستین گام، لغو نظام زمین‌داری سنتی و روابط ارباب ـ رعیتی را به دنبال داشت. تقسیم اجباری زمین و، به تبع آن، از دست رفتنِ منابع قدرت سیاسی، اجتماعی و اقتصادیِ مالک و رئیس ایل باعث شد تا در برخی از مناطق جنوب، از جمله منطقة بویراحمد، که همچنان مناسبات کهن ایلی حکمفرما بود، مالکان سنتی اقدام به شورش کنند. مقالة حاضر بر آن است، که با روش اسنادی ـ کتابخانه‌ای و با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی، شورش دو تن از مالکان سنتی، در منطقة بویراحمد، به نام‌های عبدالله ضرغامپور و ناصر طاهری، را بررسی و ماهیت شورش آنها را اثبات کند. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که دلیل این شورش‌ها از ابتدا مقاومت خوانین در برابر اصلاحات ارضی بوده که در مراحل آخر، اشخاصی با رویکرد مذهبی نیز در این جریان شرکت کردند.