منظورشناسی احادیث زنانه «من لا یحضره الفقیه» بر اساس الگوی مایکل هلیدی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه زابل
2 استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه ملی کاشمر
3 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات عربی دانشگاه آزاد کاشمر
doi
10.22034/hs.2020.13144چکیده
منظورشناسی به مطالعه منظور پارهگفتارهایی میپردازد که میان پیامرسان و پیامگیر رد و بدل میشود. بر اساس این دانش هر پارهگفتار میتواند در بافتهای مختلف حامل نقشهای متفاوتی باشد. مایکل هلیدی (1973م) از نظریهپردازان این عرصه، نقشهای معنایی - منظوری زبان را هفت نوع معرفی نمود و بر این باور است که این هفت نقش زبانی را میتوان در تمامی گونههای کاربردی زبان ردیابی کرد. در احادیث نبوی و ائمه معصوم: پارهگفتارهای متعددی درباره زن وجود دارد که نقشهای زبانی آنها، بدون درنظر گرفتن بافت کلام، باعث خدشهدار شدن وجهه اجتماعی زن میشود. در این پژوهش تلاش میشود مجموعه این احادیث - که در کتاب من لایحضره الفقیه جمعآوری شده است - از این منظر بررسی شود. نتایج نشان میدهد که از مجموع ۹۶۰ پارهگفتاری که درباره زنان در این کتاب روایت شده است، بیشترین بسامد مربوط به نقش اطلاعرسانی (%۴۱) و اکتشافی (%33) است. این آمار بیانگر آن است که ابلاغ پیام خاص مرتبط با زن (اطلاعرسانی) و یا پرسش از مسائل فقهی و شرعی (اکتشافی) درباره وی، نه تنها باعث تنزل جایگاه اجتماعی وی نیست، بلکه در بسیاری از پیامها نقش وی را به عنوان کُنشگر در یک جامعه زبانی برجسته میسازد.