مالی رفتاری، سوگیری نماگری و متغیرهای بینادی حسابداری: شواهدی از بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 دانشیاردانشگاه شهید بهشتی
2 کارشناس ارشد دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
مطابق یکی از سوگیریهای رفتاری، سرمایهگذاران بر مبنای عملکرد گذشته شرکتها، طبقهبندیهای ذهنی خاصی را در ذهن خود برای پیشبینی رخدادهای آتی انجام داده و در پی یافتن شباهتهایی در عملکرد شرکتها هستند. به این دسته از تورشهای رفتاری، سوگیری "نماگری" اطلاق میگردد.این سوگیری موجب میشود، تا سرمایهگذاران روندها را بهصورت نادرست تفسیر نمایند. تحقیق حاضر قابلیت پیشبینی بازده سهام در کوتاهمدت و بلندمدت را با طبقهبندی عملکرد تاریخیِ حسابداری شرکتها بر مبنای نرخ رشد فروش، نرخ رشد سود حسابداری، نرخ رشد سود خالص و با استفاده از روش مطالعه پرتفوی موردبررسی قرارداده است. همچنین تأثیر "ثباتِ " عملکردگذشته شرکتها در عکسالعمل سرمایهگذاران و رفتار قیمتی سهام و نیز اطلاعات آتی تائید کننده یا مخالف روند گذشته مورد آزمون قرارگرفته است. نمونه آماری موردبررسی شامل 80 شرکت در دوره زمانی 1380 تا 1390 است. تعداد مشاهدات شامل 3200 شرکت ـ فصل و 800 شرکت ـ سال بوده است. نتایج آزمونهای انجامشده نشان میدهد که در افق میانمدت، پرتفوی مومنتوم مبتنی بر متغیرهای بنیادی حسابداری، بازده غیرعادی مثبت و معنیدار ایجاد میکند، اما در افق بلندمدت منجر به بازده غیرعادی نمیگردد. همچنین شواهد ضعیفی از تأثیر ثبات عملکرد گذشته شرکتها بر بهبود پیشبینی بازده آتی سهام وجود دارد. افزون بر آن، بر مبنای اطلاعات تائید کننده یا مخالف روندهای گذشته، شواهد کافی مبنی بر وجود تفاوت معنیدار بین بازده پرتفوئی از شرکتهای باثبات و بیثبات وجود ندارد.
