واقعیت دیدگاه اصولیان اهل سنت در مسأله تصویب و ریشههای آن
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی
doi
10.22067/fiqh.v47i21.28801چکیده
تصویب اصطلاحی و مشهور بین اصولیان إمامیه این است که همواره حکم خداوند، تابع نظر مجتهد است و حتی در مواردی که بین آراء و نظرات مجتهدان، اختلاف وجود دارد، همه آنها صواب و درست و احکام خداوند هستند که به دو نحو تصویب معتزلی و أشعری، بیان شده است. حال سؤال این است که آیا اصولیان اهل سنت (عامه) قائل به این تصویب هستند؟ برای یافتن حقیقت این امر، بعد از روشن شدن معانی تصویب، معانی رأی، اجتهاد و جایگاه و موارد آن از منظر اصولیان عامه و انشعاباتی که در کلام، فقه و اصول آنها از آغاز تا اکنون رخ داده، تبیین شده است. سپس به طور گسترده، نظر اصولیان عامه، به ویژه جَصّاص، غزالی و إبنالعربی، مورد بررسی قرارگرفته و با توجه به إعمال عقاید أشاعره در مورد حسن و قبح افعال، توسط غزالی و إبنالعربی در اصول فقهشان، روشن شد که آنها حکم خداوند را فقط در قالب خطاب قطعی، حکم میدانند و غیر از این را نه حکم بلکه منطقه الفراغ از حکم خداوند میدانند؛ بنابراین آنها قائل به تصویب اصطلاحی نیستند بلکه در کتابهایشان آن را ردّ میکنند و قائلان بدان را بیشتر متکلمان معتزلی و أشعری معرفی میکنند. البته اصولیان عامه قائل به نوع دیگری از تصویب هستند که باطل است. به نظر میرسد برای پیبردن به ریشههای تصویب اصطلاحی میبایست در بنیادها و آموزههای کلامی عامه به جستجو و تحقیق پرداخت.