ارائه مدل ساختاری تفسیری از شاخصهای تحققپذیری شهر خلاق (مطالعه موردی: منطقه 3 شهر یزد)
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه میبد، میبد، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه میبد، میبد، ایران
3 کارشناسی ارشد شهرسازی، برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یزد، ایران
doi
10.30495/jupm.2021.4060چکیده
در شهرهای امروزی جای خالی فضاهایی برای جذب و نگهداشت گروههای شهری خلاق بیشتر احساس میشود. فضاهایی که بتوانند هم محلی برای بروز خلاقیت شهروندان بوده و هم بهعنوان فضایی برای تعاملات و فعالیتهای دانشمحور و خلاقانه در شهر در جذب افکار نوآورانه شهروندان نقشآفرینی کنند. هدف از این پژوهش، ارائه مدلی جهت بررسی شاخصههای شهر خلاق در منطقه 3 شهر یزد است. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی و از نظر ماهیت، کاربردی است. با مرور ادبیات پژوهش و اخذ نظر خبرگان، 10 شاخص اصلی شناسایی شده؛ سپس پرسشنامه ماتریسی ساختیافته برای تعیین ارتباطات بین این شاخصها تدوین و دادههای حاصل از پرسشنامه با استفاده از مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM)، تحلیل و در 8 سطح در یک شبکه تعاملی ترسیم شد. همچنین، قدرت نفوذ و میزان وابستگی این شاخصها نسبت به هم بررسی شد. طبق یافتههای پژوهش، پرنفوذترین شاخص در ماتریس قدرت نفوذ-وابستگی، شاخص «آموزش عالی» و وابستهترین شاخص «سرزندگی فضای شهری» است؛ در نتیجه، شاخص «آموزش عالی» یکی از مهمترین و کلیدیترین شاخصهای شهر خلاق و «سرزندگی فضای شهری» متأثر از دیگر شاخصهای شهر خلاق میباشد. لذا تحقق شهر خلاق در گرو توجه ویژه مسئولان به شاخص «آموزش عالی» در منطقه 3 شهر یزد است و باید سازمانهای مربوطه با این نگرش، برنامههای بلندمدت خود را جهت تحقق شهر خلاق طراحی کنند. در نتیجه راهبردهایی همچون استفاده از تواناییهای دانشگاههای همکار جهت انجام پروژههای خلاقیتمحور، برگزاری کارگاههای خلاقیت و کارآفرینی در زمینه هنرهای بومی و صنایع دستی، استفاده از تسهیلات دولتی و سرمایهگذاری بخش خصوصی پیشنهاد میشود.