خوانش ابداعی آلبر کامو در ایران

نویسندگان

1 دانشیار زبان و ادبیات فرانسه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد مترجمی زبان فرانسه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.

doi
10.22059/jor.2019.280744.1843
چکیده

آلبر کامو، نویسنده و متفکر فرانسوی، که در سال 1957 و در 44 سالگی به‌دریافت جایزه نوبل ادبی فائق آمد؛ یکی از نویسندگانی است که طی سالیان متمادی مورد توجه خوانندگان، نویسندگان و شاعران ایرانی بوده است. حجم بالای آثار ترجمه شده این نویسنده، اجرای نمایشنامه‌های او در تئاترهای ایران، شمار بالای مقالات و پایان‌نامه‌های نوشته‌شده در بارۀ این نویسنده، نگاه مطبوعات و مجلات به‌وی، همه و همه، نشان‌دهندۀ استقبال خوب ایرانیان از آثار و اندیشۀ این نویسنده است. تا به‌امروز پژوهش‌های بسیاری دربارۀ آلبر کامو صورت گرفته است؛ اما از آنجایی که تا کنون هیچ‌یک از این پژوهش‌ها به‌بررسی پذیرش ادبی کامو بر اساس نظریۀ پذیرش، که از زیر شاخه‌های نظریه مکتب فرانسوی ادبیات تطبیقی است، نپرداخته‌اند، بر آن شدیم تا به‌پژوهش پذیرش وی در جامعۀ ادبی ایران به‌پردازیم. سپس به‌مفهوم خوانش ابداعی می‌پردازیم؛ که عبارت از خوانشی است که منجر به‌تاثیرپذیری می‌شود. پژوهش پیش رو می‌کوشد ضمن بررسی میزان پذیرش کامو در ایران، به‌این پرسش پاسخ دهد که آیا این پذیرش با خوانش ابداعی از آثار او همراه بوده است؟