شناسایی و تحلیل موانع پذیرش فناوری سبز (شرکت توزیع نیروی برق زنجان)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده کسب و کار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران؛ ‏
2 دکترا، مدیریت منابع انسانی، مدرس گروه مدیریت و حسابداری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران‏
3 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده کسب و کار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، ‏بوشهر، ‏
doi
10.22034/jtd.2021.246630چکیده
با توجه به افزایش تقاضاها برای حفاظت از محیطزیست از سوی ذینفعان مختلف؛ اتخاذ یک راهحل فناورانه سبز متناسب با ویژگیهای عملیاتی هر سازمان، وظیفهای اساسی برای دستیابی به مدیریت پایدار از سوی مدیران سازمانها است. از اینرو، هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل موانع پذیرش فناوری سبز در صنعت برق است. پژوهش حاضر به لحاظ شیوه انجام کمّی؛ از نظر جهتگیری کاربردی و از حیث استراتژی، پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش، کارکنان شاغل در شرکت توزیع نیروی برق زنجان میباشند. در گام اول پژوهش برای شناسایی موانع و شاخصهای مؤثر در راستای پذیرش فناوری سبز از بررسی ادبیات پژوهش و برگزاری گروه کانونی استفاده گردید. در گام دوم پژوهش، برای رتبهبندی عوامل و شاخصهای شناسایی شده از تکنیک تحلیل سلسلهمراتبی فازی استفاده شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محققساخته میباشد. بهمنظور سنجش روایی پرسشنامه از روایی صوری و محتوایی استفاده گردید. همچنین، برای سنجش پایایی از ضریب نرخ ناسازگاری ماتریسهای مقایسه زوجی فازی مثلثی استفاده شد و با توجه به اینکه این مقدار کمتر از 1/0 است؛ پایایی پرسشنامه تأیید شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که مهمترین موانع در راستای پذیرش فناوری سبز به ترتیب اولویت عبارتند از: موانع فرآیندی، موانع فردی، موانع اجتماعی، موانع فرهنگی و موانع مشتریان. همچنین، شاخص «عدم توجه به مسائل زیستمحیطی از سوی دولتمردان» مربوط به عامل «موانع اجتماعی» بالاترین امتیاز را در بین شاخصها بهدست آورد.
