فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  مقدمه و هدف: اندازه‌گیری فشار خون از رایج‌ترین پایه‌های معاینه و ارزیابی بیماران تلقی می‌گردد و تقریباً همه پزشکان و بسیاری از پرستاران با آن سروکار دارند. تاکنون روش‌های مختلفی برای اندازه‌گیری فشار خون پیشنهاد گردیده که رایج‌ترین آن‌ها اندازه‌گیری فشار خون با استفاده از اسفگمومانومتر ( Sphygmomanometer ) و گوشی از نبض براکیال در بازو است. بعضاً در شرایط خاص، استفاده از روش معمول برای اندازه‌گیری فشار خون مقدور نیست و از این رو در مورد روش‌های دیگر اندازه‌گیری فشار خون، مطالعات مختلفی انجام شده و در آن‌ها شیوه‌های گوناگونی برای این اندازه‌گیری توصیه شده‏است.   روش بررسی: در این طرح نیز شیوه جدیدی برای اندازه‌گیری فشار خون پیشنهاد گردید و با بررسی هشتاد مراجعه‌کننده (زن و مرد) به بیمارستان شهید مصطفی ‌خمینی مجموعاً سیصد و بیست بار فشار خون این افراد اندازه‌گیری شد که نیمی از این اندازه‌گیری‌ها با روش معمول و نیمی دیگر با استفاده از روش جدید (اندازه‌گیری فشار خون با Sphygmomanometer و گوشی از نبض رادیال در ساعد) صورت گرفت و دقت روش جدید نسبت به روش معمول ارزیابی گردید.   یافته‌ها: بر اساس نتایج به‌دست‏‏آمده، میانگین فشار خون دیاستولیک اندازه‌گیری شده به ‌وسیله روش معمول 3/13 ± 1/74 و میانگین فشار خون دیاستولیک اندازه‌گیری شده به ‌وسیله روش جدید 6/11 ± 2/75 بود. ضریب همبستگی این دو روش 83/0 بود (000/0 p =) و با آزمون Paired T test اندازه‌گیری فشار خون دیاستولیک با این دو روش تفاوت، معناداری نداشت (223/0= p ). میانگین فشار خون سیستولیک اندازه‌گیری شده به ‌وسیله روش معمول 6/25 ± 5/129 و میانگین فشار خون سیستولیک اندازه‌گیری شده به ‌وسیله روش جدید 8/27 ± 8/127 بود. ضریب همبستگی این دو روش 95/0 بود (000/0 p =) و با آزمون Paired T Test بین اندازه‌گیری‌های فشار خون سیستولیک با این دو روش نیز تفاوت معنادار بارزی وجود نداشت (094/0= p ).   نتیجه‌گیری: از یافته‌های فوق می‌توان چنین نتیجه گرفت که اندازه‌گیری فشار خون به ‌وسیله نبض رادیال نسبت به روش معمول دقت مشابهی دارد.