بازنگرشی به اثربخشی «خوشخلقی- تندخلقی»، هدایتگر اخلاقی در متقاعدسازی مخاطب
نویسندگان
1 دانشکده معارف دانشگاه تهران
2 دانشکده معارف دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری دانشگاه تهران
doi
10.22034/hs.2020.13044چکیده
در این تحقیق با بررسی یکی از ویژگیهای منشی هدایتگر اخلاقی که درصدد راهنمایی دیگران به انجام کار خوب و ترک کار بد است؛ یعنی خوشخلقی- تندخلقی، به تحلیل نقش آنها در متقاعدسازی مخاطب پرداخته شده است. بررسی متون نقلی و تحلیل منطقی، این نتیجه را به دست داده است که هر یک از منش خوشخلقی و تندخلقی، در متقاعدسازی مخاطب نقش دارند. برای خوشخلقی طبق اطلاعات به دست آمده از متون و مشارکت کنندگان در تحقیق، 25 کد رفتاری متقاعدکننده برشمرده شده و در میان مصادیق متعدد تندخلقی، پنج رفتار «واکنش اعراضی»، «عبوست»، «عدم مدارا»، «عتاب» و «مهار خشم»، از منظر آیات و روایات مورد تحقیق قرار گرفته است. این تحقیق بیانگر آن است که خوشخلقی و تندخلقی - هر یک - از دو مسیر مرکزی و پیرامونی، به متقاعدسازی مخاطب منجر میشوند.
