مدلسازی پیشبینی رویگردانی مشتریان صنعت بیمه (مطالعۀ موردی)
نویسندگان
1 گروه فناوری اطلاعات، دانشکدۀ مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 گروه فناوری اطلاعات، دانشکدۀ مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2017.01.05چکیده
با اشباع بازارها، سازمانها دریافتهاند که باید حفظ مشتریان، بهخصوص مشتریان باارزش، در مرکز راهبردهای مدیریتی آنان قرار گیرد چراکه هزینۀ جذب مشتریان جدید بیشتر از هزینۀ نگهداری مشتریان موجود است. صنعت بیمه نیز از این امر مستثنی نیست و به دلیل هزینۀ جابجایی اندک، با مشتریانی روبهرو است که تمایل دارند شرکت فعلی خود را تغییر دهند. پژوهش حاضر تأثیر متغیرهای طول ارتباط، تأخر خرید، فرکانس خرید، ارزش مالی، سودآوری و گروه محصولات خریداریشده را در ارزشگذاری مشتریان مورد مطالعهشده بررسی میکند. برای این کار از ابزار پیمایشی پرسشنامه به منظور آگاهی از نظرات خبرگان در خصوص متغیرهای مؤثر بر ارزشگذاری مشتریان استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که متغیرهای فرکانس خرید، طول مدت همکاری و تعداد گروههای بیمهای خریداریشده از منظر خبرگان بیشترین اهمیت را در ارزشگذاری مشتریان دارا هستند. سپس با استخراج متغیرها و عوامل مهم بر رویگردانی بیمهگذاران، تأثیر و اهمیت این عوامل بر روی رویگردانی مشتریان باارزش بررسی و در ادامه با استفاده از متغیرهای شناساییشده در مرحلۀ قبل به توسعۀ مدل پیشبینیکنندۀ رویگردانی پرداخته شده است. با مدلهای مختلف (شبکۀ عصبی، درخت تصمیم، ماشین بردار پشتیبان، و رگرسیون لوژستیک) مدلسازی پیشبینی انجام و دقت مدلهای ساختهشده، ارزیابی شده است. نتایج نشان میدهد که مدل درخت تصمیم C5.0 نسبت به سایر مدلها دقت و صحت بالاتری در پیشبینی رویگردانی دارد.