مدلسازی ساختاری-تفسیری چالشهای تاثیرگذار بر فرآیند سیاستگذاری توسعه فناوریهای انرژی تجدیدپذیر در ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت فناوری، دانشگاه شهید بهشتی تهران ، دانشکده مدیریت و حسابداری
2 استادیار دانشگاه شهید بهشتی
3 عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
سیاستگذاری با هدف توسعه فناوری، کارکرد اساسی دولتها و فرآیند مداخله آنها به منظور دستیابی به نتایج و تحقق چشماندازهای اقتصادی و اجتماعی است. مطالعات سیاستگذاری به دنبال توصیف و تبیین سیاستگذاری دولتها و نحوه اثرگذاری و ایجاد تغییر در آن است. حوزه انرژی از جمله انرژیهای تجدیدپذیر و همچنین توسعه فناوریهای تجدیدپذیر نیز به عنوان یکی از مهمترین حوزههای مسائل عمومی، همواره متاثر از مداخلات مستقیم و غیرمستقیم دولت است. در این راستا هدف این مقاله بررسی چالشهای تاثیرگذار بر فرآیند سیاستگذاری توسعه فناوریهای تجدیدپذیر در ایران میباشد که به این منظور از روش مدلسازی ساختاری-تفسیری استفاده شده است تا روابط متقابل میان این چالشها بیان شود. علاوه براین، از تحلیل MICMAC نیز برای تشخیص قدرت نفوذ و وابستگی هر یک از چالشها استفاده شده است. پس از تحلیل دادهها، چالشهای تاثیرگذار بر فرآیند سیاستگذاری توسعه فناوریهای تجدیدپذیر در 5 سطح مختلف طبقهبندی شدند و با توجه به روابط متقابل بین آنها به صورت مدل ساختاری-تفسیری ارائه شد. همچنین پس از تحلیل MICMAC متغیرها در سه گروه متغیرهای وابسته، مستقل و خودمختار قرار گرفتند و هیچ متغیری در گروه متغیرهای پیوندی قرار نگرفت. یافتهها نشان داد که «پشتیبانی از نوآوران موفق»، «ظرفیت جذب سرمایه»، «هزینههای راهاندازی نامشخص» و «اثبات اثربخشی سیاستها» از اساسیترین چالشهای تاثیرگذار بر فرآیند سیاستگذاری توسعه فناوریهای تجدیدپذیر در ایران میباشند.