شناسایی عوامل مؤثر بر ارتباط‌‌ گریزی نماینده‌‌‌های یک شرکت بیمه‌‌ای براساس طرح آمیختۀ انتخاب مشارکت‌‌ کننده

نویسندگان

1 گروه مدیریت، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 گروه مدیریت، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.22056/ijir.2016.03.03
چکیده

نماینده‌های فروش، عامل اساسی حیات صنعت بیمه هستند. آن‌ها پل ارتباطی سازمان و مشتریان‌اند. ارتباطات از توانایی‌های مورد نیاز هر نماینده محسوب می‌شود؛ حال آنکه برخی عوامل موجب ایجاد میزانی از ارتباط‌گریزی می‌شود. در پژوهش حاضر، هدف شناسایی عوامل مؤثر بر ارتباط‌گریزی است. روش تحقیق، آمیختۀ تشریحی انتخاب مشارکت‌کننده در نظر گرفته شد که در دو مرحلۀ کمّی و کیفی انجام می‌گیرد. جامعۀ آماری پژوهش، نمایندگان یک شرکت بیمه‌ای در شهر اهواز بود. بر طبق جدول مورگان 86 نفر به صورت تصادفی ساده برای نمونۀ آماری انتخاب و پرسشنامه‌ها بین آنان توزیع شد. به منظور شناسایی عوامل مؤثر بر ارتباط‌گریزی، نخست در فاز اول، با کمک پرسشنامۀ ارتباط‌گریزی مک‌کراسکی، وضعیت ارتباط‌گریزی شناسایی شد. طبق نتایج فاز اول، نمایندگان از نظر ارتباط‌گریزی نمرۀ پایینی داشتند، در این میان نماینده‌هایی که بیشترین میزان ارتباط‌گریزی را تجربه کرده‌اند، برای مصاحبۀ فردی عمیق انتخاب شدند. در فاز دوم با استفاده از روش تحلیل تماتیک پاسخ‌های به دست ‌آمده از مصاحبه‌ها مورد بررسی قرار گرفت و سه دسته عوامل فردی (ویژگی‌های نماینده، انگیزه، اطلاعات، و تجربه)، محیطی (ناظر و مشتری) و سازمانی (قوانین مربوط به بیمه‌ها، آموزش، مسائل مربوط به نماینده‌ها و کارمندان شعبه) به‌عنوان عوامل مؤثر بر میزان ارتباط‌گریزی نمایندگان شناسایی شد. ضمن توضیح عوامل، پیشنهادهایی برای رفع آن‌ها ارائه شد.