بررسی احساس امنیت زنان در فضاهای شهری (مطالعه موردی: محلات منطقۀ چهار شهر کرمان)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22103/jusg.2026.2170چکیده
مقدمه: امنیت یکی از نیازهای اساسی و اولیه انسانی به شمار میرود، بهگونه ای که نبود یا فقدان امنیت علاوه بر اینکه هزینههای مادی و معنوی فراوانی بر جوامع تحمیل میکند موجبات احساس ناامنی را در بین اقشار مختلف جامعه فراهم میآورد. در این میان ایجاد امنیت برای زنان که به عنوان سرمایههای اجتماعی جوامع محسوب میشوند باعث رسیدن به توسعه و پیشرفت همه جانبه میشود. از این رو هدف از تحقیق حاضر، بررسی احساس امنیت زنان در بین محلات منتخب منطقه 4 شهر کرمان میباشد.داده و روش: نوع تحقیق به صورت توصیفی- تحلیلی است و در تجزیه و تحلیل اطلاعات از مدل WASPAS استفاده شده است که یک تکنیک جدید با کارایی و اثربخشی بالا در فرایند تصمیمگیری میباشد. در این مدل هر چه مقدار بیشتر باشد رتبه بالاتری را به خود اختصاص میدهد.یافتهها: محلۀ سرآسیاب با کمترین احساس امنیت برای زنان، در رتبه اول و محلههای سرباز و توکلآباد به ترتیب در جایگاههای دوم و سوم قرار گرفتهاند. محله سرآسیاب با مقادیر λ=0.769 و Qi=0.77 رتبه اول، محله سرباز با λ=0.997 و Qi=0.695 رتبه دوم و محله توکلآباد با λ=0.846 و Qi=0.416 رتبه سوم را از نظر ناامنی برای زنان به خود اختصاص دادهاند. مشکلاتی چون مهاجرت گسترده، بافت فرسوده و روشنایی نامناسب و...، این محلات را به مکانهایی ناامن برای زنان تبدیل کرده است.نتیجهگیری: محلۀ سرآسیاب از نظر احساس امنیت زنان شرایط پایینتری را دارا بوده و محله توکلآباد از نظر احساس امنیت برای زنان شرایط بهتری نسبت به دو محله دیگر دارد.