بررسی احساس امنیت زنان در فضاهای شهری (مطالعه موردی: محلات منطقۀ چهار شهر کرمان)

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
10.22103/jusg.2026.2170
چکیده

مقدمه: امنیت یکی از نیازهای اساسی و اولیه انسانی به شمار می­رود، به­گونه ای که نبود یا فقدان امنیت علاوه بر اینکه هزینه­های مادی و معنوی فراوانی بر جوامع تحمیل می­کند موجبات احساس ناامنی را در بین اقشار مختلف جامعه فراهم می­آورد. در این میان ایجاد امنیت برای زنان که به عنوان سرمایه­های اجتماعی  جوامع محسوب می­شوند باعث رسیدن به توسعه و پیشرفت همه جانبه می­شود. از این رو هدف از تحقیق حاضر، بررسی احساس امنیت زنان در بین محلات منتخب منطقه 4 شهر کرمان می­باشد.داده و روش: نوع تحقیق به صورت توصیفی- تحلیلی است و در تجزیه و تحلیل اطلاعات از مدل  WASPAS استفاده شده است که یک تکنیک جدید با کارایی و اثربخشی بالا در فرایند تصمیم­گیری می­باشد. در این مدل هر چه مقدار                      بیشتر باشد رتبه بالاتری را به خود اختصاص می­دهد.یافته‌ها: محلۀ سرآسیاب با کمترین احساس امنیت برای زنان، در رتبه اول و محله‌های سرباز و توکل‌آباد به ترتیب در جایگاه‌های دوم و سوم قرار گرفته‌اند. محله سرآسیاب با مقادیر λ=0.769 و Qi=0.77 رتبه اول، محله سرباز با λ=0.997 و Qi=0.695 رتبه دوم و محله توکل‌آباد با λ=0.846 و Qi=0.416 رتبه سوم را از نظر ناامنی برای زنان به خود اختصاص داده‌اند. مشکلاتی چون مهاجرت گسترده، بافت فرسوده و روشنایی نامناسب و...، این محلات را به مکان‌هایی ناامن برای زنان تبدیل کرده است.نتیجه‌گیری: محلۀ سرآسیاب از نظر احساس امنیت زنان شرایط پایین­تری را دارا بوده و محله توکل­آباد از نظر احساس امنیت برای زنان شرایط بهتری نسبت به دو محله دیگر دارد.