تبیین تاریخ ذهنیت عامه مبتنی بر نظریۀ ساختیابی در شکلگیری فضاهای شهری (مطالعۀ موردی: شهر همدان)
نویسندگان
1 استاد تمام گروه باستانشناسی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دکتری معماری اسلامی، گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
3 دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
doi
10.22103/jusg.2025.2160چکیده
مقدمه: شکلگیری شهر بهعنوان ساختاری اجتماعی و کالبدی به طیف پیچیدهای از این عوامل بستگی دارد. از طرفی این عوامل میتوانند دارای ارتباط با یکدیگر، عناصر شهری را ایجاد نمایند. نظریه ساختیابی یکی از راهبردهایی است که میتواند رابطۀ بین عاملیت و ساختار را تبیین و نوع ارتباط، محدودیتها و تا حدی چگونگی این رابطه را تبیین کند. مساله قابل بررسی در این مطالعه، چگونگی ارتباط شهروندان بر ساختار عناصر شهری بهعنوان کنش و عاملیت است. این پژوهش باهدف پاسخ به این پرسش که چگونه ذهنیت عامه مردم بهعنوان عامل و شکلگیری فضاها و بناهای شهر همدان بهعنوان ساختار دارای ارتباط هستند، انجام شده است.داده و روش: تحقیق حاضر بنیادی با روش تحقیق آمیخته از شیوهی کمی و کیفی است که در مرحله اول بر اساس شیوه کمی، با استفاده از شیوهی چیدمان فضایی و تطبیق نتایج حاصل از دو نقشه قاجار و معاصر، به شناسایی و منطبق بودن مرکز شهر در هر دو نقشه در همپیوندترین مسیرها منجر گردید. سپس به بررسی کیفی ساخت و عاملیت مبتنی بر متون، تصاویر و واکاوی میدانی به ارتباط کنش و ساختار بر اساس ذهنیت عامه پرداخته شد.یافتهها: مبتنی بر بخش اول تحلیل ساختار فضایی مسجد جامع و بازار سنتی همدان که در این محدوده قرار دارند برای مطالعه سیر ارتباط عاملیت و ساخت انتخاب شدند. نتایج نشان داد که عاملیت (شهروندان) و ساختار (کالبد عناصر شهر) دارای ارتباط دوطرفه با یکدیگرند. به عبارت دیگر هم عاملان شهر بر ساختار عناصر شهر تاثیر گذارند و هم ساختار بر ایجاد ذهنیت کنشگران که همان شهروندان هستند؛ گرچه میزان این اثرگذاری در این پژوهش قابل اندازهگیری نیست.نتیجهگیری: نتیجهی حائز اهمیت حاکی از آن است که در مقیاس کلان، ساختار شهر بر عاملیت شهروندان و در مقیاس خرد، عاملیت بر ساختار اثرگذارند.