وضعیت شناختی افراد فعال و غیرفعال پس از بیماری کووید-19
نویسندگان
doi
10.22034/pjms.2025.2071296.1236چکیده
مقدمه: همه گیری کووید-19 بر وضعیت شناختی افراد تأثیرگذار است. هدف این مطالعه بررسی وضعیت شناختی افراد فعال و غیرفعال پس از بیماری کووید-19 بود. روش کار: راهبرد تحقیق توصیفی-مقطعی از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری افراد فعال و غیرفعال شهرستان شوشتر بودند که به بیماری کووید-19 مبتلا شده بود و از بین آنها240 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به 4 گروه فعال مبتلا نشده به کووید-19، غیرفعال مبتلا نشده به کووید-19، فعال بهبودیافته از کووید-19 و غیرفعال بهبودیافته از کووید-19 تقسیم شدند. برای جمعآوری اطلاعات از فرم کوتاه پرسشنامه فعالیت بدنی(IPAQ-SF)، آزمون حافظه وکسلر(WMS-III) و آزمون عملکرد پیوسته کانرز استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق تحلیل واریانس چندمتغیری با نرمافزار SPSS نسخه 26 و در سطح معنیداری 0/05 انجام شد. یافتهها: نتایج تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد افرادی که به کووید-19 مبتلا شده بودند در مقایسه با افراد غیر مبتلا به کووید، در آزمون عملکرد حافظه (0/05>P) و آزمون نگهداشت توجه (0/05>P) عملکرد ضعیفتری داشتند. همچنین افراد فعال نسبت به همتایان غیرفعال در آزمون عملکرد حافظه (0/05>P) و آزمون نگهداشت توجه (0/05>P) عملکرد بهتری داشتند. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که بیماری کووید-19 بر افت عملکرد شناختی در دوران پساکووید اثرگذار است. همچنین سطح فعالیت بدنی بر عملکرد شناختی اثرات مثبتی دارد و سطح فعالیت بدنی قبلی میتواند عوارض شناختی ناشی از کووید-19 را کاهش دهد. بنابراین پیشنهاد می شود ورزش و فعالیتبدنی به عنوان یک روش غیردارویی در جهت بهبود حافظه و نگهداشت توجه به کار گرفته شود.