هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی: تقابل اقتدار علمی و شکاف نسلی
نویسندگان
doi
10.22034/pjms.2025.2061072.1208چکیده
تحولات پارادایمی در آموزش علوم پزشکی تحت تأثیر پیشرفت های هوش مصنوعی، فرصت ها و چالش های بی سابقه ای را ایجاد کرده است. این فناوری با ارائه سیستم های یادگیری تطبیقی، شبیه سازهای پیشرفته بالینی و بسترهای تحلیل داده، پتانسیل قابل توجهی در ارتقاء کیفیت آموزش پزشکی از طریق افزایش دقت تشخیصی، کاهش خطاهای پزشکی و توسعه عدالت آموزشی نشان داده است. با این حال، ادغام هوش مصنوعی در نظام آموزش پزشکی با چالش های مهمی از جمله نابرابری دیجیتالی، ملاحظات اخلاقی در حفظ حریم خصوصی، وابستگی فزاینده به فناوری و تغییر نقش اساتید مواجه است. یکی از چالش های محوری، تغییر الگوی اقتدار علمی سنتی و نیاز به بازتعریف نقش مدرسین از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر فرآیند یادگیری است. همچنین، شکاف نسلی در پذیرش فناوری های دیجیتال بین اساتید و دانشجویان به عنوان مانعی اساسی در بهره برداری بهینه از این فناوری ها ظاهر شده است. برای مواجهه با این چالش ها، توسعه برنامه های توانمندسازی اساتید، طراحی چارچوب های نظارتی اخالق محور و اتخاذ رویکردهای ترکیبی در آموزش ضروری به نظر می رسد. آینده آموزش علوم پزشکی مستلزم ایجاد تعادل هوشمندانه بین عناصر انسانی و دیجیتال، تقویت سواد داده ای و توسعه مهارت های تفکر انتقادی در کنار بهرهگیری از فناوری های پیشرفته است. موفقیت در این مسیر نیازمند همکاری بین رشته ای و بازنگری در ساختارهای سنتی آموزش پزشکی می باشد. هدف این مطالعه بررسی نقش هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی و تبیین چالش های پیش رو در خصوص تقابل اقتدار علمی و شکاف نسلی است.