بررسی اثرات حفاظتی ویتامین D3 بر تغییرات فیزیولوژیک و آسیب شناسی بیضه در موش های صحرایی بالغ تیمار شده با پنکونازول
نویسندگان
doi
10.22034/pjms.2023.708999چکیده
مقدمه: قارچ کش های سیستمیک تری آزول همچون پنکونازول دارای اثر منفی بر بافت های مختلف بدن هستند. در مطالعه حاضر، اثرات حفاظتی ویتامین D3 بر تغییرات بافت و محور هیپوفیز-بیضه در موش های صحرایی بالغ تیمار شده با پنکونازول بررسی شد. روش کار: در این مطالعه تجربی، موش های صحرایی نر از نژاد ویستار به شش گروه شش تایی شامل: گروه کنترل، گروه شاهد (یک میلی لیتر آب مقطر)، گروه تجربی 1 ( mg/kg 100 پنکونازول)، گروه تجربی 2 (IU/kg 1000 ویتامین D3)، گروه تجربی 3 (mg/kg 100 پنکونازول+ IU/kg 500 ویتامین D3) و گروه تجربی 4 (mg/kg 100 پنکونازول+ IU/kg 1000 ویتامین D3 ) دسته بندی شدند. در انتهای روز بیست و هشتم، نمونه خونی برای سنجش میزان سرمی هورمون های FSH ، LH و تستوسترون به روش الایزا گرفته شد و بافت بیضه نیز برای بررسی آسیب شناسی خارج شد. یافتهها: میزان سرمی LH و FSH در گروه تجربی 1 در مقایسه با گروه های کنترل و شاهد افزایش معناداری نشان داد (p<0.05)، اما میزان سرمی تستوسترون کاهش داشت (p<0.05). میزان سرمی LH و FSH در گروه های تجربی 3 و 4 در مقایسه با گروه تجربی 1 کاهش (p<0.05) و میزان تستوسترون سرم افزایش معناداری داشت (p<0.05). بررسی آسیب شناسی بافتی نیز نشان داد که بافت بیضه در گروه تجربی 1، تخریب و در گروه های تجربی 3 و 4 ترمیم شده است. نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه، ویتامین D3 می تواند آسیب بیضه ناشی از پنکونازول را در موش های صحرایی بهبود دهد.