فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه : عمل جراحی سپتورینوپلاستی و بی ثباتی همودینامیک در بیماران باعث خونریزی حین عمل می شود که بر کیفیت میدان دید جراحی، عوارض حین و بعد از عمل و نتیجه جراحی تأثیر می گذارد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دو سویه کور در سال 1401-1400 بر روی60 بیمار 18 تا 44 سال با کلاس بیهوشی І,II  که کاندید جراحی سپتورینوپلاستی بودند، صورت پذیرفت. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه A: بیزوپرولول 2.5 میلی گرم و گروه B: به عنوان گروه کنترل، تقسم شدند. علایم همودینامیک قبل از اینداکشن، بعد از اینداکشن، 1 دقیقه بعد از اینداکشن، 5 دقیقه بعد از اینداکشن، 30 ،60، 90 و 120 دقیقه حین عمل، ورود به ریکاوری و خروج از ریکاوری سنجیده شد.  میزان خونریزی در حین عمل بر اساس میزان خونریزی موجود در ساکشن تخمین زده شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار spss نسخه 21 و آمارهای توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آزمون های آماری استنباطی انجام شد. یافته ها: در زمان های قبل و بعد از اینداکشن، 1 دقیقه، 5 ، 15 ، 30 ، 60 ،90 ، 120 دقیقه حین عمل، در ریکاوری و خارج از ریکاوری تفاوت معناداری بین دو گروه در میانگین فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و فشار متوسط شریانی وجود نداشت (0.05< P). ضربان قلب در این دقایق در گروه بیزوپرولول به طور معناداری پایین تر از گروه کنترل گزارش شد (0.05> P). بین دو گروه بیزوپرولول و کنترل از نظر میانگین مدت زمان ریکاوری (P=0.017) و مدت زمان کل عمل جراحی (P=0.044) تفاوت معنی دار وجود داشت؛ اما تفاوت معناداری در میانگین میزان خونریزی بین دو گروه مشاهده نشد (0.06= P) نتیجه گیری: نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از دوز 2.5 میلی گرم بیزوپرولول قبل از عمل  میتواند میزان ضربان قلب را به طور معناداری کاهش دهد، اما تفاوت قابل توجهی در تغییرات همودینامیک و میزان خونریزی بیماران در جراحی سپتورینوپلاستی ایجاد نمی کند.