تعیین فراوانی و الگوهای مقاومت دارویی گونه های کاندیدا جدا شده از بیماران مبتلا به واژینیت در مراکز بهداشتی و درمانی شهر زنجان
نویسندگان
doi
10.22034/pjms.2023.707960چکیده
مقدمه: مدیریت بیماری های عفونی مرتبط با کاندیدا و شناخت الگوی حساسیت دارویی آن به وضعیت اپیدمیولوژیکی و همچنین ساختار جمعیتی بومی هر منطقه بستگی دارد. مطالعه حاضر با هدف شناسایی و تعیین میزان فراوانی گونه های کاندیدایی مرتبط با عفونت واژینال و تعیین الگوی مقاومت دارویی آن ها انجام شد. روش کار: تعداد 140 نمونه بالینی از ترشحات واژن بیماران مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان زنجان با استفاده از سواب استریل در محیط کشت سابورود دکستروز آگار جمع آوری شد و کاندیدا به روش کشت در محیط کروم آگار مورد شناسایی قرار گرفت. ایزوله های بالینی از نظر حساسیت دارویی نسبت به داروهای فلوکونازول، ایتراکونازول و کتوکونازول با روش براث میکرودایلوشن بر اساس استاندارد CLSI به شماره سند M27-A3 و M27-S4 بررسی و داده های به دست آمده با کمک نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته ها: در این مطالعه تعداد 41 ایزوله بالینی کاندیدا از نمونه ترشحات واژن بیماران جداسازی شد. کاندیدا گلابراتا با 23 ایزوله (56.1 درصد) بیشترین فراوانی را به خود اختصاص داد و سپس کاندیدا آلبیکنس با 16 ایزوله (39 درصد) و کاندیدا تروپیکالیس با 2 ایزوله (4.9 درصد) در مرتبه های بعدی قرار گرفتند. نتایج حاکی از مقاومت بالا نسبت به داروهای آزولی بود، به طوری که 26.8 درصد ایزوله ها نسبت به فلوکونازول مقاوم و 58.5 درصد حساس وابسته به دوز تعیین شد. همچنین مقاومت در برابر داروهای ایتراکونازول و کتوکونازول به ترتیب برابر با 58.5 درصد و 65.9 درصد به دست آمد. نتیجه گیری: کاندیدا گلابراتا بیشترین شیوع عفونت را داشته و نشان دهنده تغییر الگوی عفونت های کاندیدایی به سمت گونه های غیرالبیکنس است. بروز مقاومت دارویی بالا از جمله مقاومت به داروهای آزولی یکی از معضلات عفونت های کاندیدایی واژن است که منجر به عفونت های عود شونده و مقاوم به درمان می شود.