تاثیر تمرین اصلاحی با تراباند و تمرین مقاومتی در آب بر اصلاح عارضه کف پای صاف منعطف و کنترل پاسچر در دانش‌آموزان پسر دارای اضافه‌وزن

نویسندگان
doi
10.22034/pjms.2022.700549
چکیده

مقدمه: یکی از شایع‌ترین ناهنجاری‌های جسمانی و حرکتی در دوران کودکی ناهنجاری‌ کف پای صاف و کنترل پاسچر نامناسب است. هدف این پژوهش، مقایسه تاثیر دو پروتکل تمرینات اصلاحی بر اصلاح عارضه کف پای صاف منعطف و کنترل پاسچر در دانش‌آموزان پسر دارای اضافه‌وزن بود. روش‌کار: در این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل، 60 دانش‌آموز با عارضه کف پای صاف منعطف و دارای اضافه‌وزن با روش نمونه‌گیری هدفمند به‌عنوان نمونه آماری انتخاب و تصادفی در 3 گروه 20 نفره (تمرین تراباند، تمرین مقاومتی در آب و کنترل) جایگزین شدند. گروه‌های آزمایشی 8 هفته و هر هفته 3 جلسه 45 دقیقه‌ای، تمرینات اصلاحی را انجام دادند. در ابتدا و انتهای برنامه تمرینی پیش‌آزمون و پس‌آزمون در 3 گروه انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل‌کوواریانس با استفاده از نرم‌افزار 24 SPSS در سطح معناداری 0.05 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد، دو پروتکل تمرینات اصلاحی تمرین با تراباند و تمرین مقاومتی در آب به‌ترتیب با ضریب 0.23، و 0.15 تأثیر معناداری بر بهبود کف پای صاف منعطف در دانش‌آموزان پسر دارای اضافه‌وزن دارد (p≤0.05). هم‌چنین تأثیر معنادار این دو پروتکل اصلاحی بر بهبود اختلال کنترل پاسچر، به‌ترتیب با ضریب 0.21 و 0.35 مورد تأیید قرار گرفت (p≤0.05). نتیجه‌گیری: این یافته‌ها نشان می‌دهد، پروتکل‌های اصلاحی این مطالعه بر بهبود و اصلاح کف پای صاف منعطف و کنترل پاسچر تاثیر قابل ملاحظه‌ای دارد. از این‌رو پیشنهاد می‌شود، مربیان حرکات اصلاحی و مراکز بازتوانی از این روش‌های تمرینی استفاده‌ کنند.