ارزیابی وضعیت واکسیناسیون کودکان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی آبادان قبل و بعد از بحران کرونا

نویسندگان
doi
10.22034/pjms.2022.700524
چکیده

مقدمه: واکسیناسیون یکی از مؤثرترین ابزارهای در دسترس برای پیشگیری از بیماری‌های عفونی است. با توجه به اهمیت زیاد واکسیناسیون در کودکان، مطالعه حاضر باهدف تعیین وضعیت پوشش واکسیناسیون در کودکان شهرستان آبادان قبل و بعد ازبحران همه گیری کووید-19 انجام شد. روش کار: در این مطالعه توصیفی، داده های مربوط به وضعیت واکسیناسیون 115 کودک متولد سال 1398 و ۹8 کودک متولد سال 1399 جمع آوری شد.  وضعیت تاخیر در واکسیناسیون به صورت یک متغیر رتبه ای با طیفی از"بدون تاخیر"تا"بدون واکسیناسیون"و درچهارمقطع سنی"بدو تولد"، دو، چهار و شش ماهگی ثبت شد. برای ارائه وضعیت تاخیر در وضعیت واکسیناسیون در زیرگروه های جمعیتی از تعداد (درصد) استفاده شد. برای مقایسه وضعیت تاخیر در نوبت های مختلف واکسیناسیون، بین این دو سال و همچنین بررسی ارتباط بین متغیرهای جمعیت شناختی با تاخیر در واکسیناسیون از تحلیل های GEE (generalized estimating equations) و ورگرسیون لجستیک دو دویی و رتبه ای استفاده شد. تحلیل ها با استفاده از نرم افزار SPSS  نسخه 24 و در سطح معناداری 0.05 انجام شد. یافته ها: با گذشت زمان از تولد نوزاد، افزایش معناداری در میزان تاخیر در واکسیناسیون در هر دو سال مشاهده شد. در مقایسه نوبت های مختلف بین دو سال، شانس تاخیر در واکسیناسیون در تمام نوبت های سال 1399 بیشتر از سال 1398 بود و با گذشت زمان این تفاوت با افزایش همراه بود، به طوری که در سال 1399 شانس تاخیر زیاد در چهار ماهگی (p=0.062) OR=1.59 و شش ماهگی (p<0.001) OR=4.87 برابر سال 1398 بود. در مقایسه کلی نیز شانس تاخیر زیاد در سال 1399، (p=0.002)OR=1.54 برابر شانس تاخیر در سال 1398 بود. اشتغال مادر و  ابتلای کودک به بیماری زمینه ای تاثیر معناداری برافزایش تاخیر در واکسیناسیون داشتند. نتیجه گیری: با گذشت زمان و بزرگتر شدن کودک، درصد تاخیر در هر دو سال افزایش داشت.باتوجه به کاهش مراجعه والدین برای واکسیناسیون کودکان در دوران قبل و بعد از همه گیری کووید-19،مسئولان بهداشتی باید برای حفظ پوشش و انجام واکسیناسیون در این منطقه تلاش بیشتری به عمل آورند