شیوع سرولوژیک ویروس هپاتیت جی در بیماران همودیالیزی جهرم در سال 1400
نویسندگان
doi
10.22034/pjms.2022.700494چکیده
مقدمه: بیماران همودیالیزی بخاطر روش کارهای تهاجمی و تماس مکرر با خون و مایعات بدن در خطر ابتلا به عفونت های ویروسی می باشند و همین موضوع اهمیت هپاتیت ویروسی در بیماران تحت درمان همودیالیز را بیشتر میکند. این مطالعه با هدف تعیین شیوع سرولوژیک ویروس هپاتیت جی و عوامل همراه با آن در بیماران همودیالیزی شهرستان جهرم انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی-توصیفی در سال 1400 بر روی 91 بیمار همودیالیزی جهرم انجام شد. وجود آنتی بادی ضد ویروس هپاتیت جی در سرم بیماران به روش الایزا بررسی شد. اطلاعات دموگرافی، میانگین سابقه درمان همودیالیز و مقادیر سرمی آنزیم های کبدی از پرونده بیماران استخراج شد. داده های حاصل با نرم آفزار آماری SPSS-16 و با استفاده از آمار توصیفی، T – test و مربع کای مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: شیوع IgG و IgM علیه ویروس هپاتیت جی به ترتیب برابر 5.46 % و 0 % بود. شیوع IgG علیه ویروس هپاتیت جی با سابقه تزریق خون و میانگین سطح سرمی ALT, AST, ALP > ارتباط آماری معنی داری داشت (P<0.05) ولی با میانگین سن و جنس بیماران ارتباط آماری معنی داری نداشت (P>0.05). نتیجه گیری: شیوع ویروس هپاتیت جی در بیماران همودیالیزی جهرم با میانگین شیوع بدست آمده در بیماران همودیالیزی مناطق دیگر کشور برابر است. تحقیقات بیشتر به منظور تعیین نقش این ویروس در ایجاد هپاتیت در بیماران همودیالیزی پیشنهاد می شود.