اثرات سایتوتوکسیسیتی و پروآپوپتوزی عصاره اسپیرولینا پلاتنسیس بر رده سلولی آدنوکارسینومای پستان انسان (SKBR-3)

نویسندگان
doi
10.22034/pjms.2022.700477
چکیده

مقدمه: سرطان پستان به عنوان یکی از شایع ­ترین بدخیمی ­ها در بین زنان شناخته شده است.  با توجه به درصد بالای مرگ و میر به علت تشدید بیماری، استفاده از روش ها و داروهای جدیدتر برای مبتلایان بسیار ضروری است. ریز جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس با داشتن مقادیر زیادی از ترکیبات فراسودمند در درمان بسیاری از بیماری ­ها از جمله سرطان کاربرد دارد. از این رو در پژوهش حاضر اثرات سایتوتوکسیسیتی و پروآپوپتوزی عصاره اسپیرولینا پلاتنسیس بر سلول­ های آدنوکارسینومای پستان ارزیابی شد. روش­ کار: در این مطالعه تجربی، با تیمار سلول­ های سرطانی پستان رده­ SKBR-3 در چهار گروه آزمایشی با غلظت­ های 400، 200، 100 و 50 میکروگرم/ میلی ­لیتر از عصاره اسپیرولینا و انکوباسیون در زمان­ های­ 24 و 48 ساعت، میزان سایتوتوکسیسیتی با روش MTS و میزان القا آپوپتوز با کیت آنکسین- پروپیدیوم یدید (Annexin-PI) طبق دستورالعمل کیت در هر دو زمان انکوباسیون مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18، نرم افزار  FlowJo و آزمون تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی دانکن انجام شد. یافته­ ها: نتایج آزمایش MTS کاهش توان ­زیستی سلول­ ها در زمان انکوباسیون 48 ساعته را برخلاف تیمار 24 ساعته در سایر گروه ­های آزمایشی نشان داد. این کاهش در غلظت­ های 200، 100 و 50 میکروگرم/ میلی­ لیتر عصاره اسپیرولینا نسبت به گروه کنترل معنا­دار بود (p=0.044). القای آپوپتوز در هر دو زمان انکوباسیون 24 ساعته (p=0.036) و 48 ساعته (p=0.032) در سایر گروه­ های آزمایشی نسبت به گروه کنترل افزایش معنا­داری داشت. نتیجه گیری: عصاره اسپیرولینا پلاتنسیس می­تواند به عنوان منبعی برای تولید داروهای ضد سرطان علیه سرطان پستان بکار رود.