اثرات سایتوتوکسیسیتی و پروآپوپتوزی عصاره اسپیرولینا پلاتنسیس بر رده سلولی آدنوکارسینومای پستان انسان (SKBR-3)
نویسندگان
doi
10.22034/pjms.2022.700477چکیده
مقدمه: سرطان پستان به عنوان یکی از شایع ترین بدخیمی ها در بین زنان شناخته شده است. با توجه به درصد بالای مرگ و میر به علت تشدید بیماری، استفاده از روش ها و داروهای جدیدتر برای مبتلایان بسیار ضروری است. ریز جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس با داشتن مقادیر زیادی از ترکیبات فراسودمند در درمان بسیاری از بیماری ها از جمله سرطان کاربرد دارد. از این رو در پژوهش حاضر اثرات سایتوتوکسیسیتی و پروآپوپتوزی عصاره اسپیرولینا پلاتنسیس بر سلول های آدنوکارسینومای پستان ارزیابی شد. روش کار: در این مطالعه تجربی، با تیمار سلول های سرطانی پستان رده SKBR-3 در چهار گروه آزمایشی با غلظت های 400، 200، 100 و 50 میکروگرم/ میلی لیتر از عصاره اسپیرولینا و انکوباسیون در زمان های 24 و 48 ساعت، میزان سایتوتوکسیسیتی با روش MTS و میزان القا آپوپتوز با کیت آنکسین- پروپیدیوم یدید (Annexin-PI) طبق دستورالعمل کیت در هر دو زمان انکوباسیون مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18، نرم افزار FlowJo و آزمون تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی دانکن انجام شد. یافته ها: نتایج آزمایش MTS کاهش توان زیستی سلول ها در زمان انکوباسیون 48 ساعته را برخلاف تیمار 24 ساعته در سایر گروه های آزمایشی نشان داد. این کاهش در غلظت های 200، 100 و 50 میکروگرم/ میلی لیتر عصاره اسپیرولینا نسبت به گروه کنترل معنادار بود (p=0.044). القای آپوپتوز در هر دو زمان انکوباسیون 24 ساعته (p=0.036) و 48 ساعته (p=0.032) در سایر گروه های آزمایشی نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری داشت. نتیجه گیری: عصاره اسپیرولینا پلاتنسیس میتواند به عنوان منبعی برای تولید داروهای ضد سرطان علیه سرطان پستان بکار رود.