فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: انتقال بیماران بدحال بستری در بخش‌های مراقبت ویژه که به طور عمده با هدف انجام فرایندهای تشخیصی و درمانی انجام می‌شود می‌تواند با بروز حوادث ناخواسته همراه باشد. این پژوهش با هدف تعیین بروز حوادث ناخواسته و عوامل خطر مرتبط با آن در هنگام انتقال بیماران بخش‌های مراقبت ویژه انجام شد. روش کار: در این مطالعه توصیفی- مقطعی داده‌های انتقال بیماران در طی یک دوره شش ماهه توسط چک‌لیست حوادث ناخواسته جمع‌آوری شد. تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها با آمار توصیفی و استنباطی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار، آزمون مربع کای، آزمون دقیق فیشر و آزمون من ویتنی) با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 انجام شد. یافته‌ها: 536 بیمار (91.2 درصد) دچار حادثه ناخواسته شدند. میزان بروز حوادث ناخواسته مرتبط با بیمار، مرتبط با کارکنان و مرتبط با تجهیزات به ترتیب 65.5 درصد، 73.3 درصد و 7.8 درصد بود. میزان بروز حادثه ناخواسته در مردان بالاتر از زنان بود (0.035=P ). میزان بروز حادثه ناخواسته در انتقال با برانکارد به‌طور معناداری بالاتر از روش‌های دیگر (0.001>P ) بود. میزان بروز حادثه ناخواسته در ICU به‌طور معناداری بالاتر از CCU بود (0.001=P ). بین بروز حادثه ناخواسته و وجود تجهیزاتی مانند کپسول اکسیژن (0.001 >P )، مانیتور قلبی (0.047=P )، ونتیلاتور پرتابل (0.004=P )، پالس اکسی متر (0.001>P ) و نرده محافظ تخت (0.001 >P ) ارتباط معنادار آماری وجود داشت. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که میزان بروز حوادث ناخواسته بالا است. سازمان‌ها باید خطرات حین انتقال را شناسایی و با آن‌ها فعالانه برخورد کنند. استفاده از چک‌لیست و ابزارهای ارتباطی مرتبط با انتقال اطلاعات می‌توانند کیفیت و ایمنی انتقال را بهبود بخشند.