بررسی میزان همدلی پزشکان و پرستاران بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
نویسندگان
doi
10.22118/jsmj.2025.522341.3889چکیده
زمینه و هدف : همدلی، هنر درک احساسات افراد است بدون اینکه لحن صحبت و یا رفتار حاکی از ترحم و دلسوزی باشد. با توجه به اهمیت همدلی در فرایند مراقبت و درمان، این مطالعه با هدف بررسی میزان همدلی پزشکان و پرستاران بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی اهواز در سال 1403 انجام شد. روش بررسی: این مطالعۀ توصیفی مقطعی روی پزشکان و پرستاران شاغل در بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامۀ استاندارد جفرسون Empathy- Jefferson Scale استفاده شد . برای تحلیل دادهها از آزمون من ویتنی و همبستگی اسپیرمن استفاده شد. سطح معناداری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد . یافتهها: میانگین نمرۀ همدلی در پزشکان و پرستاران 18/11 ± 09/89 (از 140 نمره) بود. میانگین نمرات همدلی در پزشکان (72/11 ± 22/91) بهطور معناداری از پرستاران (74/10 ± 95/87) بالاتر بود (010/= P ). میانگین نمرۀ همدلی در مردان ( 43/11 ± 42/90 ) و زنان ( 95/10 ± 22/88 ) تفاوت معناداری نداشت (053/0= P ). آزمون همبستگی اسپیرمن نشان داد که بین همدلی و سن (219/0= r ، 0001/0= P )، همدلی و سابقه (159/0= r ، 004/0= P )، و همچنین همدلی و میزان علاقه (211/0= r ، 0001/0= P )، رابطۀ مثبت و معناداری مشاهده شد. نتیجه گیری: با توجه به یافتههای مطالعه، برگزاری دورههای آموزشی همدلی و کارگاههای مشـاوره برای بهبود وضـعیت مهارتهای ارتباطی کادر درمان ضـروری به نظر میرسد.