ارزیابی بهینه‏ بودن مصرف پَکسل در بیمارستان گنجویان دزفول: یک مطالعۀ مقطعی

نویسندگان
doi
10.22118/jsmj.2025.512814.3860
چکیده

زمینه و هدف : تزریق خون برای بسیاری از بیماران حیاتی است، اما درخواست بیش‌ازحد می‌تواند منجر به اتلاف منابع و افزایش هزینه‌های درمانی شود. این مطالعه میزان مصرف خون را در بخش‌های مختلف بیمارستان گنجویان دزفول در سال ۱۴۰۱ بررسی کرده است. روش بررسی: این مطالعۀ توصیفی ـ مقطعی با بررسی فرم‌های درخواست خون بیماران بستری در بانک خون بیمارستان انجام شد. تعداد و نوع واحدهای کراس‏مچ و تزریق‌شده ثبت و شاخص تزریق خون ( TI ) و نسبت کراس‌مچ به تزریق ( C/T ) برای هر بخش را محاسبه کردیم. یافته‌ها: از ۱۱,۷۶۳ درخواست خون، اطلاعات ۱۸,۵۶۳ واحد پک‏سل ثبت شد. 8/57درصد از خون مصرفی متعلق به بیماران زن و 2/42درصد به بیماران مرد اختصاص داشت. گروه سنی بالای ۴۰ سال بیشترین درخواست خون ( 51درصد) را داشتند. درمجموع، 4/64درصد از خون‌های درخواست‌شده تزریق شد. نسبت C/T در بیشترِ بخش‌ها کمتر از 5/2 بود، اما در ارتوپدی ( 39/3) ، جراحی عمومی مردان ( 25/5)، و جراحی مغز و اعصاب ( 32/3) بالاتر از حد مطلوب قرار داشت. شاخص TI در بیشترِ بخش‌ها بالای 5/0 بود، اما در این سه بخش کمتر از مقدار مطلوب ثبت شد. به‌طور کلی، مقدارِ 94/1 C/T= و 1/1 TI= برای بیمارستان محاسبه شد. نتیجه ‌ گیری: در بیشترِ بخش‌های بیمارستان، نسبت شاخص‏های تزریق خون در محدودۀ مطلوب قرار داشت، اما در بخش‌های ارتوپدی، جراحی عمومی مردان، و جراحی مغز و اعصاب میزان درخواست خون بالاتر از مصرف واقعی بود. به همین منظور، تدوین پروتکل MSBOS اختصاصی برای هر عمل جراحی در این بخش‏ها می‏تواند، با اصلاح فرایند درخواست خون، از اتلاف منابع جلوگیری کند.