بررسی ارتباط کیفیت خواب و کیفیت زندگی کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

نویسندگان
doi
10.22118/jsmj.2025.498940.3794
چکیده

زمینه و هدف : خواب یکی از مهم‏ترین چرخه ‌ های شبانه ‌ روزی و یک الگوی پیچیدۀ زیست‏ شناختی است. آموزش پزشکی بسیار سخت است و عواطف و احساسات فرد را تحت‏ تأثیر قرار می‏دهد و دانشجویان پزشکی در معرض بارِ کاری علمی و بالینی بالایی هستند که ممکن است منجر به استرس زیاد شود و بر رفاه عمومی آنها تأثیر بگذارد. این مطالعه با هدفِ ارزیابی کیفیت خواب و تأثیر آن بر کیفیت زندگی کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شده است. روش بررسی: مطالعۀ حاضر مقطعی و از نوع توصیفی ـ تحلیلی است که روی 188 نفر از دانشجویان کارورز پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز انجام شد . برای بررسی کیفیت زندگی افراد از پرسش‏نامۀ کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی ( WHO-QOL-BREF ) و برای بررسی کیفیت خواب از پرسش‏نامۀ کیفیت خواب پیتزبورگ استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد نمرۀ کیفیت خواب کارورزان 29/7 بود که به‏معنای نامناسب‏بودنِ کیفیت خواب است. بین میزان کیفیت خواب در زنان و مردان، افراد مجرد و متأهل، و خوابگاهی‌ها و بومی‌ها ازلحاظ آماری اختلاف معنی‌دار مشاهده نشد. همچنین، بررسی مؤلفه ‌ های کیفیت زندگی نشان داد با بالارفتن نمرۀ کیفیت خواب (بدترشدن کیفیت خواب) میزان کیفیت زندگی در کارورزان پزشکی در تمامی مؤلفه‌های بررسی‏ شده کاهش می‏ یابد. نتیجه ‌ گیری: کیفیت خواب با کیفیت زندگی کارورزان ارتباط هم‏سو دارد. بنابراین، لازم است مطالعات بیشتری دربارۀ چگونگی ارتقای کیفیت خواب دانشجویان انجام شود تا در آینده سیاست‏های ارتقای کیفیت خواب دانشجویان توسط مدیران این حوزه اجرا شود .