تأثیر تمرینات ورزشی منظم بر پارامترهای فرکانس ‏محور تغییرپذیری ضربان قلب بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 1

نویسندگان
doi
10.22118/jsmj.2025.490617.3751
چکیده

زمینه و هدف : اختلال در سیستم عصبی خودکار می‌تواند موجب بروز عوارض قلبی ـ عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ (T1D) شود. مطالعۀ حاضر به ‏منظور بررسی اثر تمرینات منظم بر تغییرپذیری ضربان قلب (دامنۀ فرکانسی) در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ انجام شد . روش بررسی: در این مطالعۀ نیمه‌تجربی، ۲۴ پسر نوجوان مبتلا به دیابت نوع ۱ وابسته به انسولین و ۱۲ پسر سالم هم‌سن با دامنۀ سنی ۱۲ تا ۱۸ سال انتخاب و به سه گروه تقسیم شدند: سالم، کنترل دیابتی، و دیابتی تمرینی. گروه دیابتی تمرینی به مدت ۱۲ هفته، سه جلسه در هفته، تمرینات ترکیبی را انجام داد. متغیرهای خونی و قلبی ۴۸ ساعت قبل و ۷۲ ساعت پس از مداخله اندازه‌گیری شد. برای تحلیل آماری از آزمون‌های t وابسته و تحلیل واریانس یک‌طرفه استفاده شد . یافته‌ها: پس از مداخله، افزایش معناداری در متغیرهای VO2max و فرکانس بالای HRV (HF) و کاهش معناداری در متغیرهای ضربان قلب در حالت استراحت ( HRrest )، نسبت فرکانس پایین به فرکانس بالا در تغییرپذیری ضربان قلب ( LF/HF ) و شاخص گلیسمی در گروه دیابتی تمرینی مشاهده شد (05/0> P ). همچنین در تحلیل بین‌گروهی تفاوت نتایج پیش‌آزمون و پس‌آزمون، تفاوت معنی‌داری در VO2max ، HRrest ، HF ، LF/HF ، و شاخص‌های قند خون در گروه دیابتی تمرینی نسبت به گروه‌های سالم و کنترل دیابتی دیده شد (05/0> P ). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد تمرینات ورزشی منظم همراه با درمان وابسته به انسولین می‌تواند به تقویت سیستم قلبی ـ عروقی (تغییرپذیری ضربان قلب) در پسران مبتلا به دیابت نوع ۱ کمک کند.