بررسی ارتباط حمایت اجتماعی و سلامت روان در زنان باردار شهر اهواز
نویسندگان
doi
10.22118/jsmj.2025.491847.3773چکیده
زمینه و هدف : بارداری بهعنوان بحرانی فیزیولوژیک، دارای دو دسته تغییرات عمده جسمی و روانی است و کمک به سلامت مادران در گرو درک این تغییرات و آثار متقابل آنها است. علیرغم پیشرفتهای علمی در زمینه مشکلات جسمی دوره بارداری، مشکلات روانی همچنان موضوعی مهم در بهداشت زنان باردار به شمار میآید. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط حمایت اجتماعی با سلامت روان در زنان باردار شهر اهواز انجام شد . روش بررسی: این مطالعه، توصیفیتحلیلی است که با نمونهگیری خوشهای روی 399 زن باردار شهر اهواز در سال ۱۴۰۱ انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل مقیاس سلامت روان گلدبرگ و هیلر و پرسشنامه حمایت اجتماعی شربورن و استوارت بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای آماری توصیفیتحلیلی، آنالیز واریانس یکطرفه و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد . یافتهها: میانگین نمره کل سلامت روان 69/16 ± 19/29 بود که در حد متوسط قرار داشت. بین حمایت اجتماعی و ابعاد سلامت روان (اضطراب و بیخوابی، اختلال کارکرد اجتماعی و افسردگی) رابطه معناداری وجود داشت (001/0> P )؛ بهطوریکه با افزایش یک واحد در متغیر حمایت ملموس و حمایت اطلاعاتی میانگین سلامت روان، بهترتیب 723/0- واحد و 51/1- واحد کاهش دیده شد (001/0> P ) و بهطورکلی، با افزایش یک واحد در متغیر حمایت اجتماعی میانگین سلامت روان، 35/0- واحد کاهش یافت. نتیجهگیری : بین حمایت اجتماعی و ابعاد سلامت روان (شامل نشانههای جسمانی، اضطراب، اختلال کارکرد اجتماعی و افسردگی) در زنان باردار، رابطهای وجود دارد و افزایش میزان حمایت اجتماعی، منجر به بهبود ابعاد سلامت روان در زن باردار میشود .